Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w Art. 2

W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2018 r. poz. 1131) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 15:

a) uchyla się ust. 1b,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: „3a. Pracownik Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych może także przeprowadzić kontrole, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, po okazaniu legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.”;

2) w art. 15a po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Kontrolę zgodności w punkcie sprzedaży detalicznej konsumentowi końcowemu przeprowadza się w sposób określony w ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1063 i 2056 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1338).”;

3) w art. 18 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Pracownik Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych może także przeprowadzić kontro-lę jakości handlowej owoców i warzyw po okazaniu legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.”;

4) tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie: „Przepisy karne i kary pieniężne”;

5) w art. 40:

a) uchyla się ust. 4a,

b) w ust. 4b uchyla się pkt 1,

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, 4 i 4b, następuje w trybie przepisów Kodeksu postę-powania w sprawach o wykroczenia.”; Dziennik Ustaw –3– Poz. 1633

6) po art. 40 dodaje się art. 40a i art. 40b w brzmieniu: „Art. 40a. 1. Kto:

1) uniemożliwia wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenie kontroli jakości handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu lub kontroli składowania lub transportowania tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędo-wym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

2) utrudnia wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej przeprowadzenie kontroli jakości handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu lub kontroli składowania lub transportowania tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;

3) wprowadza do obrotu owoce i warzywa nieodpowiadające wymaganiom jakości handlowej, podlega karze pie-niężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;

4) odmawia okazania wojewódzkiemu inspektorowi lub inspektorowi Inspekcji Handlowej dokumentów towarzy-szących danej partii owoców i warzyw lub nie zamieszcza w tych dokumentach odpowiednich informacji wy-maganych zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 543/2011 lub zamieszcza w tych dokumentach informacje nie-prawdziwe, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary. 2. Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli w zakresie jakości handlowej owoców i warzyw w określonym terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary. 3. Kto wprowadza ponownie do obrotu owoce i warzywa, wobec których zostało wydane orzeczenie o niezgodności, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia nr 543/2011, lub odnośnie do których nie podjęto środków wynikających z tego orzeczenia, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątko-wej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. 4. Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, dokona-nych podczas kontroli prowadzonej w odniesieniu do owoców i warzyw albo je zdejmuje, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary. 5. Kto zmienia sposób zabezpieczeń, o których mowa w art. 26a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej, dokonanych podczas kontroli prowadzonej w odniesieniu do owoców i warzyw albo je zdejmuje, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary. 6. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–4, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor albo woje-wódzki inspektor Inspekcji Handlowej, który przeprowadził kontrolę, w wyniku której zostały stwierdzone przesłanki wymierzenia kary, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 – któremu uniemożliwiono lub utrudniono prze-prowadzenie kontroli. 7. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 5, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, który przeprowadził kontrolę, w wyniku której zostały stwierdzone przesłanki wymierzenia kary. 8. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–5, wymierza się przy uwzględnieniu stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności dokonującego naruszenia i wielkości jego obrotów oraz przychodu w roku poprzedzającym rok nałożenia kary, a także wartości owoców i warzyw poddanych kontroli. 9. Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności, o których mowa w ust. 8, w szczególności dotyczących obrotów oraz przychodu w roku poprzedzającym rok nałożenia kary i wartości kontro-lowanych owoców i warzyw. 10. W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności dokonującego naruszenia, można odstąpić od wymierzania kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1–5. 11. O odstąpieniu, o którym mowa w ust. 10, rozstrzyga w drodze decyzji wojewódzki inspektor albo woje-wódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy do wymierzenia kary pieniężnej. Dziennik Ustaw –4– Poz. 1633

12. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się osta-teczna. 13. Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio woje-wódzkiego inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji Handlowej.