Prawo celne oraz niektórych innych ustaw Art. 10

1. Na wniosek eksportera lub nadawcy towaru świadectwa pochodzenia towarów wywożonych

v.p z terytorium kraju są wystawiane przez organy celne, chyba że ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej. 2. Świadectwa potwierdzające niepreferencyjne pochodzenie towarów, o którym mowa w tytule II w rozdziale 2 w sekcji 1 unijnego kodeksu celnego, dotyczące towarów wywożonych z terytorium kraju mogą być wystawiane rów-nież przez inne podmioty upoważnione na podstawie odrębnych ustaw. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o wystawienie świadectwa potwierdzającego nieprefe-rencyjne pochodzenie towaru, oraz to świadectwo,

2) wzór świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru i wniosku o jego wystawienie,

3) sposób i tryb wystawiania przez organy celne świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru

– mając na uwadze zapewnienie kompletności informacji niezbędnych do udokumentowania niepreferencyjnego

.go pochodzenia towaru oraz ułatwienie formalności celnych.”;

8) po art. 10 dodaje się art. 10a i art. 10b w brzmieniu: „Art. 10a. 1. Wymiana informacji z organami celnymi drogą elektroniczną, w szczególności deklaracji lub zgło-szeń, jest dokonywana przez Platformę Usług Elektronicznych Służby Celnej, zwaną dalej „PUESC”. 2. Wymiana informacji, o której mowa w ust. 1, wymaga uprzedniej rejestracji na PUESC oraz przedstawienia organowi celnemu dokumentu potwierdzającego zakres uprawnień do korzystania z usług oferowanych na PUESC. 3. Doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej może następować przez PUESC.