Ustawa z dnia 22 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o ochron Art. 43c

1. Główny Lekarz Weterynarii prowadzi i aktualizuje wykaz zatwierdzonych pomieszczeń, obiektów i laboratoriów. 2. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej wykaz zatwierdzonych pomieszczeń, obiektów i laboratoriów oraz informuje Komisję o każdej zmianie dokonanej w tym wykazie.”;

22) w art. 48a ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Jeżeli wykonanie czynności lub zadań, o których mowa w ust. 1, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów stosowanych bezpośrednio w systemie prawa polskiego określo-nych w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii dokonuje takiego rozstrzygnięcia w drodze decyzji.”;  Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 29

23) art. 52b otrzymuje brzmienie: „Art. 52b. 1. Inspekcja Weterynaryjna oraz Państwowa Inspekcja Sanitarna prowadzą monitorowanie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz bakterii komensalnych w za-

l kresie, w jakim stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego.

v.p 2. Posiadacze zwierząt gospodarskich oraz podmioty działające na rynku spożywczym są obowiązane do nieod-płatnego udostępniania zwierząt i produktów w celu prowadzenia przez organy Inspekcji Weterynaryjnej oraz Pań-stwowej Inspekcji Sanitarnej monitorowania, o którym mowa w ust. 1. Do monitorowania przepisy art. 19 ust. 1–1c, 3 i 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej stosuje się odpowiednio. 3. Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie przygotowywania i przekazywania Komisji Europejskiej i Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności informacji i dokumentów dotyczących monito-rowania, o którym mowa w ust. 1, w tym wymaganych w celu współfinansowania prowadzenia tego monitorowania ze środków pochodzących z Unii Europejskiej. 4. Główny Lekarz Weterynarii w porozumieniu z Głównym Inspektorem Sanitarnym wydaje instrukcję monitoro-wania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe obejmującą następujące dane:

.go

1) gatunki zwierząt i produkty objęte monitorowaniem;

2) rodzaje bakterii lub ich szczepy objęte monitorowaniem;

3) strategię pobierania próbek stosowaną w ramach monitorowania;

4) środki przeciwdrobnoustrojowe objęte monitorowaniem;

5) metodologię laboratoryjną stosowaną do:

a) wykrywania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe,

b) identyfikacji izolatów drobnoustrojów;

6) metody stosowane do zbierania danych.”;

24) w art. 52c ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: rcl „2. Laboratoria przeprowadzające badania w kierunku chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników choro-botwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania przechowują izolaty odzwierzęcych czynników chorobo-twórczych i przekazują je właściwym krajowym laboratoriom referencyjnym. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje próbek i częstotliwość ich przekazywania do badań, o których mowa w ust. 1, oraz terminy przekazywania izolatów odzwierzęcych czynników chorobotwórczych krajowym laboratoriom referencyjnym, o których mowa w ust. 2, mając na względzie zapewnienie reprezentatywności wyników przeprowadzanych badań oraz prawidłową realizację monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych.”; w.

25) w art. 57:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, program, o którym mowa w ust. 2, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na względzie wymagania wetery-naryjne dla handlu zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego.”, ww

b) ust. 6 i 6a otrzymują brzmienie:

„6. Główny Lekarz Weterynarii uzgadnia program, o którym mowa w ust. 5, z ministrem właściwym do spraw:

1) finansów publicznych – pod względem finansowym;

2) rolnictwa – pod względem merytorycznym. 6a. Główny Lekarz Weterynarii po dokonaniu uzgodnień, o których mowa w ust. 6, występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o zatwierdzenie tak uzgodnionego programu, a w przypadku programu, o którym mo-wa w ust. 1 pkt 3, realizowanego na obszarze strefy lub enklawy stanowiących mniej niż 75% terytorium Rzeczy-pospolitej Polskiej, które nie obejmują obszaru zlewni wykorzystywanych wspólnie z innymi państwami człon-kowskimi Unii Europejskiej lub państwami trzecimi, składa Komisji Europejskiej oświadczenie o zamiarze reali-zacji takiego programu.”,  Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 29

c) po ust. 6a dodaje się ust. 6b i 6c w brzmieniu: „6b. Główny Lekarz Weterynarii w wyniku uzgodnień z Komisją Europejską, a w przypadku programu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, realizowanego na obszarze strefy lub enklawy stanowiących mniej niż 75% tery-

l torium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie obejmują obszaru zlewni wykorzystywanych wspólnie z innymi pań-stwami członkowskimi Unii Europejskiej lub państwami trzecimi, w wyniku uzgodnień z Komisją Europejską

v.p oraz państwami członkowskimi Unii Europejskiej dokonuje zmian w programie, o którym mowa w ust. 5. 6c. Program, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, realizowany na obszarze strefy lub enklawy stanowiących mniej niż 75% terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie obejmują obszaru zlewni wykorzystywanych wspólnie z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub państwami trzecimi, uznaje się za zatwierdzony, gdy Komisja Europejska lub państwa członkowskie Unii Europejskiej nie zgłoszą zastrzeżeń do oświadczenia, o któ-rym mowa w ust. 6a.”,

d) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Minister właściwy do spraw rolnictwa wprowadza program, o którym mowa w ust. 5, po jego zatwierdze-niu przez Komisję Europejską, w drodze rozporządzenia, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego czę-ści, mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, poprawę sytuacji epizootycznej państwa oraz obowiązują-

.go ce w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.”,

e) po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu: „8a. Do zmian programu wprowadzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części:

1) zgodnie z ust. 3 przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio;

2) zgodnie z ust. 7 przepisy ust. 1, 2, 5–6c stosuje się odpowiednio.”;

26) po art. 57c dodaje się art. 57d w brzmieniu: „Art. 57d. 1. Główny Lekarz Weterynarii, na wniosek organizacji zrzeszającej podmioty prowadzące działalność w zakresie utrzymywania zwierząt gospodarskich, może opracować program zwalczania chorób zakaźnych zwierząt innych niż choroby, o których mowa w art. 41 ust. 1 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 1, rcl mając na względzie ułatwienie handlu zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz poprawę sytuacji epizootycznej kraju. 2. Program jest realizowany pod nadzorem organów Inspekcji Weterynaryjnej przez podmioty, o których mowa w ust. 1, które przystąpiły do niego dobrowolnie. 3. Program zawiera w szczególności:

1) dostępne dane o sytuacji epizootycznej w zakresie danej choroby;

2) zasady uczestnictwa w programie, w tym warunki i terminy przystąpienia do programu i rezygnacji z uczestnic-twa w tym programie; w.

3) zasady i tryb ponoszenia kosztów uczestnictwa w programie;

4) analizę szacunkowych kosztów oraz przewidywanych korzyści wynikających z wprowadzenia programu;

5) prawdopodobny czas trwania programu oraz określenie celu, który ma zostać osiągnięty do dnia jego zakończenia;

6) określenie obszaru, na którym będzie obowiązywał program;

7) określenie statusów epizootycznych stad lub obszarów objętych programem, a także celów, które mają zostać osiągnięte z uwagi na każdy status, wymagań weterynaryjnych niezbędnych do uzyskania i zachowania uznania ww

tych statusów oraz określenie warunków i skutków jego zawieszenia lub cofnięcia;

8) określenie wymagań dotyczących osób pobierających próbki do badań laboratoryjnych na potrzeby realizacji programu;

9) określenie laboratoriów upoważnionych do wykonywania badań laboratoryjnych na potrzeby realizacji programu. 4. Koszty realizacji programu, w tym koszty pobierania próbek i badań laboratoryjnych próbek oraz koszty nadzo-ru sprawowanego przez organy Inspekcji Weterynaryjnej, ponoszą podmioty, o których mowa w ust. 1, realizujące program. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, program na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jego części, mając na względzie ułatwienie handlu zwierzętami i produktami pochodze-nia zwierzęcego w rozumieniu przepisów o produktach pochodzenia zwierzęcego oraz poprawę sytuacji epizootycznej kraju.”;  Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 29

27) art. 60 otrzymuje brzmienie: „Art. 60. Główny Lekarz Weterynarii występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o uznanie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub regionu położonego na tym terytorium za urzędowo wolne lub wolne od danej choroby

l zakaźnej zwierząt, jeżeli są spełnione wymagania w tym zakresie określone w przepisach wydanych na podstawie art. 57d ust. 5, art. 61 ust. 1 pkt 1 lit. h lub w kodeksach zdrowia zwierząt wydanych przez Światową Organizację

v.p Zdrowia Zwierząt (OIE).”;

28) w art. 77:

a) pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) dokonuje przywozu zwierząt lub niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego wbrew zakazowi przy-wozu lub bez zachowania, lub z naruszeniem wymagań weterynaryjnych obowiązujących w tym zakresie,”,

b) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) dokonuje handlu lub umieszcza na rynku zwierzęta lub niejadalne produkty pochodzenia zwierzęcego bez zachowania lub z naruszeniem wymagań weterynaryjnych obowiązujących w tym zakresie,”,

c) uchyla się pkt 6;

zwierzęcego i produktów pochodnych.”;

.go

29) po art. 77 dodaje się art. 77a w brzmieniu: „Art. 77a. Przepisu art. 77 pkt 1 nie stosuje się do działalności w zakresie produktów ubocznych pochodzenia

30) w art. 85:

a) w ust. 1:

– uchyla się pkt 1a,

– pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) prowadząc laboratorium wykonujące badania w kierunku chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czyn-rcl ników chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania, nie przechowuje izolatów od-zwierzęcych czynników chorobotwórczych lub nie przekazuje tych izolatów krajowym laboratoriom re-ferencyjnym, o których mowa w art. 52c ust. 2,”,

b) po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu: „1b. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do działalności w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwie-rzęcego i produktów pochodnych.”;

31) po rozdziale 10 dodaje się rozdział 10a w brzmieniu: w.

„Rozdział 10a Kary administracyjne