Ustawa z dnia 27 stycznia 2012 r. o zmianie ustawy o płatnoś Art. 39

W przypadku, o którym mowa w art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ wyższego stopnia może zmienić decyzję ostateczną w sprawie przyznania płatności obszarowych, płatności cukrowej, płatno-ści do pomidorów, płatności do krów i owiec, płatności do tytoniu, płatności niezwiązanej do tytoniu lub płatności niezwiązanej do skrobi, na mocy której strona nabyła prawo, również bez zgody strony, jeżeli nie ograniczy to na-bytych przez tę stronę praw.”;

32) w art. 40 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Kierownik biura powiatowego Agencji odstępuje od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych rcl jednolitej płatności obszarowej, wsparcia specjalnego, oddzielnej płatności do owoców miękkich, płatności uzupeł-niającej, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w przypadku gdy kwota każdej z tych płatności nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia nr 1913/2006.”;

33) art. 40a otrzymuje brzmienie:

„Art. 40a. Należności ustalone w decyzji w sprawie przyznania płatności obszarowych, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, płatności do krów i owiec, płatności do tytoniu, płatności niezwiązanej do tytoniu lub w.

płatności niezwiązanej do skrobi, nie mogą być przedmiotem umowy przeniesienia wierzytelności na osobę trzecią (przelewu), o której mowa w przepisach Kodeksu cywilnego.”;

34) w art. 45a:

a) w ust. 1:

– uchyla się pkt 6,

– dodaje się pkt 7 w brzmieniu: „7) będąc grupą producentów tytoniu nie przekazuje kopii umowy na uprawę tytoniu zgodnie z przepisami doty-ww

czącymi obowiązku przekazywania tych umów dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji”,

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1 pkt 7, może być wymierzana wielokrotnie, z tym że łączna wyso-kość tej kary, za dany rok kalendarzowy, nie może przekroczyć 50 000 zł.”;

35) w art. 46:

a) uchyla się ust. 2,

b) dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Karę pieniężną, o której mowa w art. 45a ust. 1 pkt 7, wymierza, w drodze decyzji, dyrektor oddziału re-gionalnego Agencji właściwy ze względu na siedzibę grupy producentów tytoniu.”,  Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 243

c) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2a, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

l 4. Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2a.”.

v.p