Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw Art. 148b

1. Używanie urządzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego służącego do komunikacji w systemie naziemnym lub satelitarnym, przez misje dyplomatyczne, urzędy konsularne, za-graniczne misje specjalne oraz przedstawicielstwa organizacji mię-dzynarodowych, korzystające z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych mające swe siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzy-skania zgody Prezesa UKE wydawanej w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych oraz dopuszczalne jest wy-łącznie w zakresie związanym z działalnością dyplomatyczną tych

podmiotów, chyba że odpowiednie umowy międzynarodowe, któ-rych Rzeczpospolita Polska jest stroną stanowią inaczej lub wyma-ga tego zasada wzajemności. 2. Wniosek o wydanie zgody składany jest do Prezesa UKE, za po-średnictwem ministra właściwego do spraw zagranicznych. 3. Wniosek o wydanie zgody powinien zawierać:

1) adres miejsca zainstalowania stacji radiowej;

2) znak identyfikacyjny lub znak wywoławczy stacji radiowej;

3) godziny i czas pracy stacji radiowej;

4) współrzędne geograficzne i nazwy miejscowości, z którymi bę-dzie utrzymywana łączność radiowa;

5) moc wyjściową urządzenia nadawczego lub nadawczo-odbiorczego stacji radiowej;

6) częstotliwości nadawania i odbioru przez stację radiową;

7) rodzaj emisji;

8) dane techniczne anteny nadawczej i odbiorczej (zysk, polaryza-cja, azymut maksymalnego promieniowania, kąt elewacji, cha-rakterystyka promieniowania pionowa i pozioma, wysokość za-wieszenia nad poziomem ziemi);

9) termin rozpoczęcia wykorzystywania częstotliwości. 4. Prezes UKE wydaje, w drodze decyzji, zgodę na używanie urzą-dzenia radiowego nadawczego lub nadawczo-odbiorczego, jeżeli urządzenie to będzie pracować bez zakłóceń oraz nie będzie powo-dować szkodliwych zakłóceń w pracy innych urządzeń. W decyzji określa się warunki wykorzystywania urządzenia radiowego. W przypadku stwierdzenia możliwości wystąpienia takich zakłóceń, Prezes UKE nie wydaje zgody oraz informuje wnioskodawcę o ko-nieczności zmiany wniosku ze wskazaniem zakresu tych zmian. 5. Zmiana danych, o których mowa w ust. 3, wymaga uzyskania no-wej zgody Prezesa UKE. Przepis ust. 2 stosuje się. 6. Prezes UKE wyznacza użytkownikowi urządzenia termin na dosto-sowanie warunków pracy urządzenia do warunków określonych w decyzji w przypadku stwierdzenia, że podmiot, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje urządzenie radiowe niezgodnie z warunkami określonymi w wydanej zgodzie. 7. Prezes UKE, w drodze decyzji, w uzgodnieniu z ministrem właści-wym do spraw zagranicznych, cofa zgodę w przypadku niedosto-sowania warunków pracy urządzenia w terminie przez niego wy-znaczonym.”;

114) w art. 150:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Osoba posiadająca świadectwo operatora urządzeń radiowych w służbie morskiej może ubiegać się o ponowne jego wydanie (od-nowienie). Osoba taka powinna:

1) złożyć wniosek o wydanie świadectwa;

2) wykazać się potwierdzoną pracą na morzu z wykonywaniem funkcji odpowiednich dla danego świadectwa, w ciągu co naj-mniej 12 miesięcy w okresie 5 lat przed dniem upływu ważności posiadanego świadectwa albo zdać egzamin w zakresie określo-

nym w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 4, w przy-padku braku potwierdzenia pracy na morzu.”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Egzaminy osób ubiegających się o świadectwo operatora urządzeń radiowych przeprowadza komisja powołana przez Prezesa UKE, a w służbie radiokomunikacji lotniczej przez Prezesa Urzędu Lotnic-twa Cywilnego. Prezes UKE może powierzyć przeprowadzanie eg-zaminów:

1) w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej – organizacji zrze-szającej radioamatorów;

2) w służbie radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej – Centralnej Morskiej Komisji Egzaminacyjnej lub centralnej komisji egzaminacyjnej działającej przy dyrektorze urzędu że-glugi śródlądowej określonym przez ministra właściwego do spraw transportu.”,

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Minister właściwy do spraw łączności w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu i ministrem właściwym do spraw go-spodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje i wzory świadectw operatora urządzeń radiowych, za-kres wymogów egzaminacyjnych, zakres, tryb i okres niezbęd-nych szkoleń oraz praktyki,

2) termin złożenia wniosku o wydanie świadectwa operatora urzą-dzeń radiowych albo jego odnowienie, tryb przeprowadzania egzaminów, w tym egzaminów poprawkowych, sposób powo-ływania komisji egzaminacyjnej, a także wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu i wydanie świadectwa, kierując się zasadą, że nie powinny one stanowić bariery dla osób zaintere-sowanych obsługą urządzeń radiowych

– biorąc pod uwagę międzynarodowe przepisy radiokomunikacyjne oraz przepisy międzynarodowe.”;

115) art. 151 otrzymuje brzmienie: „Art. 151. Osoby posiadające odpowiednie świadectwo operatora urządzeń ra-diowych, wydane przez Prezesa UKE lub przez uprawniony do tego organ zagraniczny, mogą obsługiwać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej urządzenia radiowe nadawcze lub nadawczo-odbiorcze, wy-korzystywane dla potrzeb radiokomunikacji lotniczej albo radiokomu-nikacji morskiej i żeglugi śródlądowej, zgodnie z międzynarodowymi przepisami radiokomunikacyjnymi.”;

116) w art. 153 w ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4a w brzmieniu: „4a) urządzeń przeznaczonych do zastosowania w lotnictwie cywilnym za wy-jątkiem urządzeń przeznaczonych do zarządzania ruchem lotniczym;”;

117) w art. 159:

a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) dane transmisyjne, które oznaczają dane przetwarzane dla celów prze-kazywania komunikatów w sieciach telekomunikacyjnych lub nalicza-

nia opłat za usługi telekomunikacyjne, w tym dane lokalizacyjne, które oznaczają wszelkie dane przetwarzane w sieci telekomunikacyjnej lub w ramach usług telekomunikacyjnych wskazujące położenie geogra-ficzne urządzenia końcowego użytkownika publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;”,

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do komunikatów i danych ze swo-jej istoty jawnych, z przeznaczenia publicznych lub ujawnionych postanowieniem sądu wydanym w postępowaniu karnym, posta-nowieniem prokuratora lub na podstawie odrębnych przepisów.”;

118) w art. 161:

a) w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) adresu miejsca zamieszkania i adresu korespondencyjnego jeżeli jest on inny niż adres miejsca zamieszkania;”,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Oprócz danych, o których mowa w ust. 2, dostawca publicznie dostęp-nych usług telekomunikacyjnych może, za zgodą użytkownika będące-go osobą fizyczną, przetwarzać inne dane tego użytkownika w związku ze świadczoną usługą, w szczególności numer konta bankowego lub karty płatniczej, a także adres poczty elektronicznej oraz numery tele-fonów kontaktowych.”;

119) w art. 165 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) tylko do końca okresu, o którym mowa w art. 164.”;

120) w art. 169 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) nazwy miejscowości oraz ulicy w miejscu zamieszkania, przy której znaj-duje się zakończenie sieci, udostępnione abonentowi – w przypadku stacjo-narnej publicznej sieci telekomunikacyjnej albo nazwy miejscowości oraz ulicy w miejscu zamieszkania – w przypadku ruchomej publicznej sieci te-lekomunikacyjnej.”;

121) w art. 171:

a) ust. 1–5 otrzymują brzmienie: „1. Operator publicznej sieci telekomunikacyjnej, w której świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne zapewnia użytkownikom koń-cowym możliwość prezentacji identyfikacji zakończenia sieci, z które-go inicjowane jest połączenie, zwanej dalej „prezentacją identyfikacji linii wywołującej”, przed dokonaniem połączenia. 2. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych świadczonych w publicznej sieci telekomunikacyjnej umożliwiającej prezentację identy-

fikacji linii wywołującej jest obowiązany zapewnić za pomocą prostych środków:

1) użytkownikowi wywołującemu – możliwość jednorazowego wyeliminowania prezentacji identyfikacji linii wywołującej u użytkownika wywoływanego podczas wywołania i połączenia;

2) abonentowi wywołującemu – możliwość stałego wyeliminowa-nia prezentacji identyfikacji linii wywołującej u użytkownika wywoływanego podczas wywołania i połączenia, u operatora, do którego sieci jest przyłączony abonent będący stroną umowy z dostawcą usług;

3) abonentowi wywoływanemu – możliwość eliminacji dla połą-czeń przychodzących prezentacji identyfikacji linii wywołują-cej, a jeżeli taka prezentacja jest dostępna przed rozpoczęciem połączenia przychodzącego, także możliwość blokady połączeń przychodzących od abonenta lub użytkownika stosującego eli-minację prezentacji identyfikacji linii wywołującej. 3. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych świadczonych w publicznej sieci telekomunikacyjnej zapewniającej prezentację identy-fikacji zakończenia sieci, do której zostało przekierowane połączenie, zwaną dalej „prezentacją identyfikacji linii wywoływanej”, jest obo-wiązany zapewnić abonentowi wywoływanemu możliwość eliminacji, za pomocą prostych środków, prezentacji identyfikacji linii wywoływa-nej u użytkownika wywołującego. 4. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych świadczonych w publicznej sieci telekomunikacyjnej zapewniającej automatyczne prze-kazywanie wywołań jest obowiązany zapewnić abonentowi możliwość zablokowania, za pomocą prostych środków, automatycznego przeka-zywania przez osobę trzecią wywołań do telekomunikacyjnego urzą-dzenia końcowego tego abonenta. 5. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych świadczonych w publicznej sieci telekomunikacyjnej jest obowiązany do poinformowa-nia abonentów, że wykorzystywana przez niego sieć telekomunikacyjna zapewnia prezentację identyfikacji linii wywołującej lub wywoływanej, a także o możliwościach, o których mowa w ust. 2–4.”,

b) w ust. 7 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) przez dostawcę usług zapewniającego przyłączenie do publicznej sieci telekomunikacyjnej, w której świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne lub operatora, do którego sieci został przyłączony abonent będący stroną umowy z dostawcą usług zapewniającym przyłączenie do publicznej sieci telekomunikacyjnej, w której świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne, na wniosek abonenta, jeżeli wnioskujący

uprawdopodobni, że do jego telekomunikacyjnego urządzenia końco-wego są kierowane połączenia uciążliwe lub zawierające groźby, w celu identyfikacji numerów użytkowników końcowych wywołujących tego abonenta.”;

122) art. 173 otrzymuje brzmienie: „Art. 173. 1. Przechowywanie informacji lub uzyskiwanie dostępu do informa-cji już przechowywanej w telekomunikacyjnym urządzeniu koń-cowym abonenta lub użytkownika końcowego jest dozwolone, pod warunkiem że:

1) abonent lub użytkownik końcowy zostanie uprzednio bezpo-średnio poinformowany w sposób jednoznaczny, łatwy i zrozu-miały, o:

a) celu przechowywania i uzyskiwania dostępu do tej informacji,

b) możliwości określenia przez niego warunków przechowywa-nia lub uzyskiwania dostępu do tej informacji za pomocą ustawień oprogramowania zainstalowanego w wykorzystywa-nym przez niego telekomunikacyjnym urządzeniu końcowym lub konfiguracji usługi;

2) abonent lub użytkownik końcowy, po otrzymaniu informacji, o których mowa w pkt 1, wyrazi na to zgodę;

3) przechowywana informacja lub uzyskiwanie do niej dostępu nie powoduje zmian konfiguracyjnych w telekomunikacyjnym urządzeniu końcowym abonenta lub użytkownika końcowego i oprogramowaniu zainstalowanym w tym urządzeniu. 2. Abonent lub użytkownik końcowy może wyrazić zgodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, za pomocą ustawień oprogramowania zainsta-lowanego w wykorzystywanym przez niego telekomunikacyjnym urządzeniu końcowym lub konfiguracji usługi. 3. Warunków, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się, jeżeli prze-chowywanie lub uzyskanie dostępu do informacji, o której mowa w ust. 1, jest konieczne do:

1) wykonania transmisji komunikatu za pośrednictwem publicznej sieci telekomunikacyjnej;

2) dostarczania usługi telekomunikacyjnej lub usługi świadczonej drogą elektroniczną, żądanej przez abonenta lub użytkownika końcowego. 4. Podmioty świadczące usługi telekomunikacyjne lub usługi drogą elektroniczną mogą instalować oprogramowanie w telekomunika-cyjnym urządzeniu końcowym abonenta lub użytkownika końco-wego przeznaczonym do korzystania z tych usług lub korzystać z tego oprogramowania, pod warunkiem że abonent lub użytkownik końcowy:

1) przed instalacją oprogramowania zostanie poinformowany bez-pośrednio, w sposób jednoznaczny, łatwy i zrozumiały, o celu, w jakim zostanie zainstalowane oprogramowanie, oraz sposo-bach korzystania przez podmiot świadczący usługi z tego opro-gramowania;

2) zostanie poinformowany bezpośrednio, w sposób jednoznaczny, łatwy i zrozumiały, o sposobie usunięcia oprogramowania z te-

lekomunikacyjnego urządzenia końcowego użytkownika lub abonenta;

3) przed instalacją oprogramowania wyrazi zgodę na jego instalację i używanie.”;

123) po art. 174 dodaje się art. 174a–174d w brzmieniu: „Art. 174a. 1. Dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych za-wiadamia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o naruszeniu danych osobowych niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni od stwierdzenia naruszenia. 2. Przez naruszenie danych osobowych rozumie się przypadkowe lub bezprawne zniszczenie, utratę, zmianę, nieuprawnione ujawnienie lub dostęp do danych osobowych przetwarzanych przez przedsię-biorcę telekomunikacyjnego w związku ze świadczeniem publicz-nie dostępnych usług telekomunikacyjnych. 3. W przypadku, gdy naruszenie danych osobowych może mieć nieko-rzystny wpływ na prawa abonenta lub użytkownika końcowego bę-dącego osobą fizyczną, dostawca publicznie dostępnych usług tele-komunikacyjnych niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni od stwierdzenia naruszenia, zawiadamia o takim naruszeniu również abonenta lub użytkownika końcowego. 4. Przez naruszenie danych osobowych, które może wywrzeć nieko-rzystny wpływ na prawa abonenta lub użytkownika końcowego bę-dącego osobą fizyczną, rozumie się takie naruszenie, które w szczególności może skutkować nieuprawnionym posługiwaniem się danymi osobowymi, szkodą majątkową, naruszeniem dóbr oso-bistych, ujawnieniem tajemnicy bankowej lub innej ustawowo chronionej tajemnicy zawodowej. 5. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, nie jest wymagane, jeżeli dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych wdro-żył przewidziane przepisami o ochronie danych osobowych odpo-wiednie techniczne i organizacyjne środki ochrony, które uniemoż-liwiają odczytanie danych przez osoby nieuprawnione oraz zasto-sował je do danych, których ochrona została naruszona. 6. Jeżeli dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych nie zawiadomił abonenta lub użytkownika końcowego będącego osobą fizyczną o fakcie naruszenia danych osobowych, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych może nałożyć, w drodze decyzji, na dostawcę obowiązek przekazania abonentom lub użyt-kownikom końcowym, będącym osobami fizycznymi takiego za-wiadomienia, biorąc pod uwagę możliwe niekorzystne skutki naru-szenia. 7. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności:

1) opis charakteru naruszenia danych osobowych oraz zakładane ryzyko związane z naruszeniem;

2) dane kontaktowe dostawcy publicznie dostępnych usług teleko-munikacyjnych, umożliwiające uzyskanie informacji dotyczą-cych naruszenia ochrony danych osobowych;

3) informacje o zalecanych środkach mających na celu złagodzenie ewentualnych niekorzystnych skutków naruszenia danych oso-bowych;

4) informacje o działaniach podjętych przez dostawcę publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;

5) informacje o fakcie poinformowania lub braku poinformowania abonenta lub użytkownika końcowego, będącego osobą fizyczną o wystąpieniu naruszenia danych osobowych;

6) opis skutków naruszenia danych osobowych;

7) opis proponowanych przez dostawcę publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych środków naprawczych. 8. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, powinno zawierać:

1) opis charakteru naruszenia danych osobowych;

2) dane kontaktowe dostawcy publicznie dostępnych usług teleko-munikacyjnych, umożliwiające uzyskanie informacji dotyczą-cych naruszenia ochrony danych osobowych;

3) informacje o zalecanych środkach mających na celu złagodzenie ewentualnych niekorzystnych skutków naruszenia danych oso-bowych;

4) informacje o działaniach podjętych przez dostawcę publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych;

5) opis skutków naruszenia danych osobowych;

6) opis proponowanych przez dostawcę publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych środków naprawczych.