Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw Art. 38k

Wyznaczanie jednolitych części wód powierzchniowych jako sztucznych lub silnie zmienionych, o którym mowa w art. 38h ust. 1, ustalanie mniej rygorystycznych celów środowiskowych, o którym mowa w art. 114a ust. 1, dopuszczanie czasowego pogor-szenia stanu jednolitych części wód, o którym mowa w art. 38i, oraz stosowanie przepisów, o których mowa w art. 38j, nie może trwale uniemożliwiać ani zagrażać realizacji:

1) celów środowiskowych ustalonych dla innych jednolitych części wód w granicach tego samego dorzecza;

2) wymogów dotyczących ochrony środowiska wynikających z odrębnych przepisów.”;

17) w art. 40:

a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) lokalizowania na obszarach szczególnego zagrożenia powo-dzią nowych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, gromadzenia ścieków, odchodów zwierzę-cych, środków chemicznych, a także innych materiałów, któ-re mogą zanieczyścić wody, prowadzenia odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w tym w szczególności ich składowania;”,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w dro-dze decyzji, zwolnić od zakazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określając warunki niezbędne dla ochrony jakości wód, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpie-nia powodzi.”,

c) po ust. 3 dodaje się ust. 3a–3c w brzmieniu:

„3a. Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, należy dołączyć w szczególności charakterystykę planowanych działań wraz z ich podstawowymi danymi technicznymi i opisem plano-wanej technologii robót oraz mapę sytuacyjno-wysokościową z naniesionym schematem planowanych obiektów i robót. 3b. Stroną postępowania w sprawie o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, jest wnioskodawca, właściciel wody i właściciel wału przeciwpowodziowego. 3c. Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli w terminie 2 lat od dnia, w którym stała się ostateczna, nie uzyskano wymaga-nego pozwolenia wodnoprawnego.”,

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Przepisy ust. 1 pkt 3 i ust. 3–3c stosuje się odpowiednio do wysp oraz przymulisk, o których mowa w art. 18.”;

18) w art. 43:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Krajowy program oczyszczania ścieków komunalnych, którego integralną część stanowi wykaz aglomeracji, o których mowa w ust. 1, oraz wykaz niezbędnych przedsięwzięć w zakresie budowy i modernizacji urządzeń kanalizacyjnych, sporządza Prezes Kra-jowego Zarządu Gospodarki Wodnej, a zatwierdza Rada Mini-strów.”,

b) w ust. 3b wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Marszałek województwa przedkłada Prezesowi Krajowego Zarządu Go-spodarki Wodnej, nie później niż do dnia 31 marca, sprawozdanie z realiza-cji krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych w wojewódz-twie, zawierające:”,

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, za pośrednic-twem ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, przed-kłada co 2 lata Radzie Ministrów sprawozdanie z wykonania kra-jowego programu oczyszczania ścieków komunalnych.”;

19) po art. 49a dodaje się art. 49b w brzmieniu: „Art. 49b. 1. Celem ochrony jednolitych części wód, przeznaczonych do po-boru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przezna-czoną do spożycia oraz zaopatrzenia zakładów wymagających wody wysokiej jakości, jest zapobieganie pogorszeniu jakości tych jednolitych części wód w taki sposób, aby w szczególności zminimalizować potrzebę ich uzdatniania. 2. Cele środowiskowe, o których mowa w art. 38d–38f, oraz wyma-gania wynikające z ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858, z późn. zm. 5)) powinny być zreali-zowane dla jednolitych części wód, przeznaczonych do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi.

3. Jednolite części wód, przeznaczone do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia, obej-mują:

1) jednolite części wód wykorzystywane do poboru wody prze-znaczonej do spożycia, dostarczające średnio więcej niż 10 m3 na dobę lub służące więcej niż 50 osobom;

2) jednolite części wód, które są przewidywane do takich celów w przyszłości.”;

20) w art. 50 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Wody powierzchniowe, które nie spełniają wymagań określonych na podstawie ust. 1, nie mogą być wykorzystywane do zaopatrze-nia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia.”;

21) w art. 64:

a) po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu: „1b. Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie decyzji, o której mowa w ust. 1a, jeżeli stwierdzi trwałe ustanie odnoszenia korzyści z urządzeń wodnych.”,

b) po ust. 2a dodaje się ust. 2b–2e w brzmieniu: „2b. Użytkownik budowli piętrzącej, o wysokości piętrzenia powyżej 1 m i przepływie średnim rocznym (SSQ) powyżej 1,0 m3/s, jest obowiązany do prowadzenia dziennika gospodarowania wodą. 2c. W dzienniku gospodarowania wodą zamieszcza się w szczegól-ności:

1) odczyty wodowskazowe;

2) pojemność zbiornika;

3) dopływy do zbiornika lub stopnia;

4) odpływ ze zbiornika lub stopnia z poszczególnych urządzeń upustowych;

5) pobory wody przez poszczególne zakłady. 2d. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia i wzór dziennika gospoda-rowania wodą, kierując się koniecznością zaspokojenia potrzeb zakładów w zakresie gospodarowania wodą, zakresem posiada-nych przez zakłady uprawnień oraz sposobem przepuszczania wód powodziowych, a także uwzględniając częstotliwość doko-nywania wpisów w dzienniku. 2e. Obowiązek, o którym mowa w ust. 2b, nie dotyczy użytkownika budowli piętrzącej o stałym progu bez możliwości sterowania lub wyposażonej w samoczynne upusty.”,

c) w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Właściciel budowli piętrzącej jest obowiązany zapewnić prowa-dzenie badań i pomiarów umożliwiających ocenę stanu technicz-nego oraz stanu bezpieczeństwa budowli, a w szczególności:”,

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. W ramach realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 3, budow-le piętrzące stanowiące własność Skarbu Państwa, zaliczone na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo bu-

dowlane do I lub II klasy, poddaje się badaniom i pomiarom po-zwalającym opracować ocenę stanu technicznego i stanu bezpie-czeństwa dla tych budowli, wykonywanym przez państwową służbę do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących.”,

e) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. Badaniom i pomiarom, o których mowa w ust. 4, poddaje się także budowle piętrzące stanowiące własność Skarbu Państwa, inne niż wymienione w ust. 4, jeżeli z uwagi na ich zły stan techniczny zagra-żają lub mogą zagrażać bezpieczeństwu. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej sporządza wykaz tych budowli i przekazuje go państwowej służbie do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących.”,

f) dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu: „6. Właściciel budowli piętrzącej, zaliczonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane do I lub II kla-sy, przekazuje jeden egzemplarz oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa budowli piętrzącej państwowej służbie do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących, w terminie miesiąca od dnia jej odbioru. 7. Przepisu ust. 6 nie stosuje się do właścicieli budowli piętrzących, dla których oceny stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa do-konuje państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli pię-trzących.”;

22) w art. 64a:

a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Jeżeli urządzenie wodne zostało wykonane bez wymaganego po-zwolenia wodnoprawnego, właściciel tego urządzenia może wy-stąpić z wnioskiem o jego legalizację, do którego dołącza doku-menty wskazane w art. 131 ust. 2. 2. Organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może wydać decyzję o legalizacji urządzenia wodnego, jeżeli lokaliza-cja tego urządzenia nie narusza przepisów o planowaniu i zago-spodarowaniu przestrzennym oraz przepisów art. 63, ustalając jednocześnie, w drodze postanowienia, wysokość opłaty legaliza-cyjnej, wynoszącą 10-krotność opłaty skarbowej za wydanie po-zwolenia wodnoprawnego.”,

b) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu: „4. W postępowaniu w sprawie o wydanie decyzji o legalizacji urzą-dzenia wodnego stosuje się przepisy art. 127 ust. 6–8. 5. Jeżeli właściciel urządzenia wodnego nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, lub nie uzyskał decyzji o legalizacji urzą-dzenia wodnego, organ właściwy do wydania pozwolenia wodno-prawnego nakłada na właściciela tego urządzenia, w drodze decy-zji, obowiązek likwidacji urządzenia, ustalając warunki i termin wykonania tego obowiązku.”;

23) po art. 64a dodaje się art. 64b w brzmieniu: „Art. 64b. W przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnopraw-nego może, w drodze decyzji, nakazać przywrócenie poprzedniej

funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód, określając wa-runki i termin wykonania tych czynności.”;

24) uchyla się dział V;

25) po dziale V dodaje się działy Va i Vb w brzmieniu: „DZIAŁ Va Ochrona przed powodzią