Ustawa z dnia 24 czerwca 2010 r. o szczególnych rozwiązaniac Art. 7

1. W okresie do dnia 31 maja 2011 r.:

1) nie stosuje się przepisów art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm.3)) w stosunku do

urządzeń wodnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 19 tej ustawy – uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi;

2) nie stosuje się przepisów art. 122 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne w zakresie wykonywania innych robót związanych z odbudową, remontem i rozbiórką urządzeń wodnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 19 tej ustawy – uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi;

3) odbudowa, remont lub rozbiórka urządzeń pomiarowych służb państwowych na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią, uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi jest możliwa bez uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i decyzji, o których mowa w art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne;

4) odwołania od decyzji o pozwoleniach wodnoprawnych, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne, w zakresie poboru wód do zaopatrzenia ludności w wodę oraz odwodnienia obiektów lub wykopów budowlanych, nie wstrzymują wykonania tych decyzji. 2. Wykonanie urządzenia wodnego oraz robót, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, będących przedsięwzięciem:

1) mogącym znacząco oddziaływać na środowisko,

2) innym niż określone w pkt 1, mogącym znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony

– wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, do której stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.4)), z wyłączeniem art. 74 ust. 1 pkt 5 i 6 oraz ust. 1a–1c i art. 80 ust. 2 tej ustawy.

Nr 75, poz. 493, Nr 88, poz. 587, Nr 147, poz. 1033, Nr 176, poz. 1238, Nr 181, poz. 1286 i Nr 231, poz. 1704, z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 168, poz. 1323 i Nr 215, poz. 1664 oraz z 2010 r. Nr 44, poz. 253 i Nr 96, poz. 620.

3. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i kartę informacyjną przedsięwzięcia przedkłada się w jednym egzemplarzu wraz z ich zapisem w formie elektronicznej na informatycznych nośnikach danych. 4. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w ust. 2, jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. 5. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, dla przedsięwzięć, o których mowa w ust. 2 pkt 2, wszczyna się na wniosek podmiotu planującego realizację przedsięwzięcia. 6. W decyzji, o której mowa w ust. 4, określa się warunki realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000. 7. Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. 8. Odwołanie od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno:

1) wskazywać interes prawny lub obowiązek odwołującej się strony;

2) zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. 9. Do organizacji ekologicznych stosuje się przepisy art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. 10. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.