Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej Art. 116

1. W przypadku odniesienia ran, kontuzji lub urazu psychicznego w związku z pełnieniem służby lub ze względu na schorzenie lub stan psychofizyczny pozostające w związku z pełnieniem służby funkcjonariusz pełniący służbę w zakładzie karnym lub w areszcie śledczym, zgodnie ze wskazaniami lekarza medycyny pracy, może zostać skierowany na bezpłatny turnus profilaktyczno-zdrowotny, w którym bierze udział w czasie pełnienia służby. 2. Turnus profilaktyczno-zdrowotny trwa nie dłużej niż 14 dni kalendarzowych i obejmuje działania rehabilitacyjne, antystresowe i profilaktykę zdrowotną, w tym profilaktykę psychologiczną. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do pracowników. 4. Wniosek o skierowanie na turnus profilaktyczno-zdrowotny zawiera następujące dane osobowe:

1) funkcjonariusza:

a) imię i nazwisko,

b) stopień,

c) zajmowane stanowisko służbowe,

d) miejsce pełnienia służby,

e) staż służby,

f) telefon kontaktowy;

2) pracownika:

a) imię i nazwisko,

b) zajmowane stanowisko służbowe,

c) miejsce pracy,

d) staż pracy,

e) telefon kontaktowy. 5. Roczna ewidencja uczestników turnusów profilaktyczno-zdrowotnych zawiera następujące dane osobowe:

1) stopień, jeżeli uczestnik jest funkcjonariuszem;

2) stanowisko służbowe;

3) imię i nazwisko;

4) miejsce pełnienia służby przez funkcjonariusza lub miejsce pracy pracownika. 6. Dyrektor Generalny, w drodze zarządzenia, corocznie ustala liczbę i terminy turnusów profilaktyczno-zdrowotnych, limity miejsc oraz podmioty prowadzące te turnusy. 7. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:

1) procedurę kierowania funkcjonariusza i pracownika na turnus profilaktyczno--zdrowotny,

2) podmiot kierujący na turnus profilaktyczno-zdrowotny,

3) ramowy program turnusu profilaktyczno-zdrowotnego,

4) rodzaje i wzory dokumentów wystawianych w związku z kierowaniem na turnus profilaktyczno-zdrowotny

– uwzględniając potrzeby funkcjonariusza i pracownika wynikające z ich aktualnego stanu zdrowia.