Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o promocji Art. 39c

Z usług rynku pracy, o których mowa w art. 36 i 38, w zakresie o-kreślonym dla pracodawców, mogą korzystać przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie-będący pracodawcami w rozumieniu ustawy.”;

23) w art. 40:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Starosta inicjuje, organizuje i finansuje z Funduszu Pracy szkolenia bezrobotnych, w celu podniesienia ich kwalifikacji zawodowych i in-nych kwalifikacji, zwiększających szanse na uzyskanie lub utrzymanie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w szczególności w przypadku:

1) braku kwalifikacji zawodowych;

2) konieczności zmiany lub uzupełnienia kwalifikacji;

3) utraty zdolności do wykonywania pracy w dotychczas wykony-wanym zawodzie;

4) braku umiejętności aktywnego poszukiwania pracy.”,

b) dodaje się ust. 2a–2c w brzmieniu: „2a. Inicjowanie szkoleń polega na:

1) informowaniu o możliwościach i zasadach korzystania ze szkoleń proponowanych przez urząd pracy oraz promowanie tej formy ak-tywizacji;

2) diagnozowaniu zapotrzebowania na zawody, specjalności i kwali-fikacje na rynku pracy oraz diagnozowaniu potrzeb szkolenio-wych osób uprawnionych do szkolenia;

3) sporządzaniu i upowszechnianiu planu szkoleń. 2b. Organizacja szkoleń polega na:

1) zawieraniu umów szkoleniowych z instytucjami szkoleniowymi;

2) kierowaniu osób na szkolenia;

3) monitorowaniu przebiegu szkoleń;

4) prowadzeniu analiz skuteczności i efektywności szkoleń.

2c. Finansowanie szkoleń osób skierowanych przez starostę jest realizowa-ne ze środków publicznych, w szczególności ze środków Funduszu Pracy, Europejskiego Funduszu Społecznego lub ze środków progra-mów Unii Europejskiej, i polega na:

1) finansowaniu kosztów szkoleń instytucjom szkoleniowym;

2) wypłacaniu stypendiów osobom skierowanym na szkolenia;

3) finansowaniu kosztów przejazdów lub kosztów zakwaterowania i wyżywienia związanych z udziałem w szkoleniach;

4) finansowaniu kosztów badań lekarskich lub psychologicznych.”,

c) ust. 3, 3a, 4 i 5 otrzymują brzmienie: „3. Starosta może skierować bezrobotnego na wskazane przez niego szko-lenie, jeżeli uzasadni on celowość tego szkolenia, a jego koszt w części finansowanej z Funduszu Pracy nie przekroczy 300% przeciętnego wy-nagrodzenia; skierowanie takie przysługuje nie częściej niż raz w ciągu roku kalendarzowego. 3a. Starosta, na wniosek bezrobotnego może sfinansować ze środków Fun-duszu Pracy, do wysokości przeciętnego wynagrodzenia, koszty egza-minów umożliwiających uzyskanie świadectw, dyplomów, zaświad-czeń, określonych uprawnień zawodowych lub tytułów zawodowych oraz koszty uzyskania licencji niezbędnych do wykonywania danego zawodu. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio. 4. Szkolenie finansowane przez starostę z Funduszu Pracy odbywa się w formie kursu, realizowanego według planu nauczania obejmującego przeciętnie nie mniej niż 30 godzin zegarowych w tygodniu. Szkolenie może trwać do 6 miesięcy, a w sytuacjach uzasadnionych programem szkolenia w danym zawodzie nie dłużej niż 12 miesięcy; w przypad-kach osób bez kwalifikacji zawodowych szkolenie może trwać do 12 miesięcy, a w sytuacjach uzasadnionych programem szkolenia w da-nym zawodzie nie dłużej niż 24 miesiące. 5. Skierowanie na szkolenie bezrobotnego, w przypadkach zawodów wy-magających szczególnych predyspozycji psychofizycznych, powinno być poprzedzone określeniem przez doradcę zawodowego powiatowe-go urzędu pracy predyspozycji do wykonywania zawodu, który osoby te uzyskają w wyniku szkolenia; w uzasadnionych przypadkach szkole-nie może być poprzedzone skierowaniem na badania lekarskie lub psy-chologiczne finansowane z Funduszu Pracy.”;

24) w art. 41:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, na które został skiero-wany przez starostę, przysługuje stypendium finansowane ze środków Funduszu Pracy.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. W okresie pobierania stypendium nie przysługuje zasiłek, o którym mowa w art. 72 ust. 1.”,

c) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Stypendium nie przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie odbywania szkolenia przysługuje mu z tego tytułu inne stypendium, dieta lub inne-go rodzaju świadczenie pieniężne w wysokości równej lub wyższej niż stypendium finansowane z Funduszu Pracy. 3. Wysokość stypendium wynosi miesięcznie 120% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, pod warunkiem że liczba godzin szkolenia wynosi nie mniej niż 150 godzin miesięcznie; w przypadku niższego miesięcznego wymiaru godzin szkolenia wysokość stypendium ustala się proporcjonalnie.”,

d) po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu: „3a. Skierowany przez starostę na szkolenie, w przypadku podjęcia zatrud-nienia w trakcie szkolenia, ma prawo do ukończenia tego szkolenia bez konieczności ponoszenia kosztów szkolenia za okres, w którym podjął zatrudnienie. 3b. Bezrobotnemu skierowanemu przez starostę na szkolenie, który w trak-cie szkolenia podjął zatrudnienie, przysługuje stypendium w wysokości 20% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, od ostatniego dnia miesiąca, w którym podjął zatrudnienie, do zakończenia szkolenia. Od stypendium tego nie są odprowadzane składki na ubezpieczenia spo-łeczne.”,

e) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. W przypadku skierowania na szkolenie bezrobotnego, koszty tego szkolenia są finansowane z Funduszu Pracy.”,

f) po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu: „4a. Starosta finansuje z Funduszu Pracy, w formie zwrotu, koszty zakwa-terowania i wyżywienia bezrobotnego, skierowanego na szkolenie od-bywane poza miejscem zamieszkania, jeżeli wynika to z umowy zawar-tej z instytucją szkoleniową. 4b. Starosta może wyrazić zgodę na sfinansowanie, w formie zwrotu, cało-ści lub części poniesionych przez skierowanego bezrobotnego, kosztów z tytułu przejazdu na szkolenie.”,

g) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Osoba, która z własnej winy nie ukończyła szkolenia, jest obowiązana do zwrotu kosztów szkolenia z wyjątkiem sytuacji, gdy powodem nie-ukończenia szkolenia było podjęcie zatrudnienia lub innej pracy zarob-kowej.”,

h) ust. 11 otrzymuje brzmienie: „11. Osoby bezrobotne biorące udział bez skierowania starosty w szkole-niach finansowanych z publicznych środków wspólnotowych i publicz-nych środków krajowych na podstawie umowy o dofinansowanie pro-jektu albo decyzji, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z późn. zm.5)) albo ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia

polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 140, poz. 984 oraz z 2008 r. Nr 216, poz. 1370), organizowanych przez inny podmiot niż powiatowy urząd pracy, powiadamiają powiatowy urząd pracy o udziale w szkoleniu w terminie 7 dni przed dniem rozpoczęcia szkole-nia.”;

25) w art. 42 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Starosta może, na wniosek bezrobotnego, udzielić pożyczki na sfinansowa-nie kosztów szkolenia do wysokości 400% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu podpisania umowy pożyczki, w celu umożliwienia podjęcia lub utrzymania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.”;

26) art. 42a i 43 otrzymują brzmienie: „Art. 42a. 1. Starosta, na wniosek bezrobotnego, może sfinansować z Fundu-szu Pracy koszty studiów podyplomowych należne organizatoro-wi studiów, do wysokości 100%, jednak nie więcej niż 300% przeciętnego wynagrodzenia. 2. Starosta zawiera z osobą, o której mowa w ust. 1, umowę o dofi-nansowanie studiów podyplomowych, która określa w szczegól-ności prawa i obowiązki stron oraz wysokość i tryb przekazywa-nia środków na pokrycie kosztów studiów podyplomowych w formie bezpośrednich wpłat na konto organizatora tych studiów. 3. W przypadku podjęcia przez uczestnika studiów podyplomowych zatrudnienia w trakcie ich odbywania, nie zawiesza się finanso-wania tych studiów do planowanego terminu ich ukończenia. 4. W przypadku przerwania studiów podyplomowych z winy u-czestnika, kwota wydatkowana na ich finansowanie z Funduszu Pracy podlega zwrotowi. 5. Bezrobotnemu, któremu starosta przyznał dofinansowanie kosz-tów studiów podyplomowych, za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów przysługuje stypendium, w wysokości 20% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1. Przepis art. 41 ust. 3b stosuje się odpowiednio.