Rechtsbibliothek und Fallanalyse · Österreich · Belgien · Europäische Union
LAWxPERT Anmelden Kostenloses Konto

Ustawa z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks · Ustawa z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw

Ustawa z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks Art. 2

In KraftAmtlicher Text

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.3)) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 55 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Akt oskarżenia wniesiony przez pokrzywdzonego powinien być sporzą-dzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego, z zachowaniem wa-runków określonych w art. 332 i 333 § 1.”;

2) art. 88 otrzymuje brzmienie: „Art. 88. Pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny. Do pełno-mocnika stosuje się odpowiednio art. 77, 78, 83, 84 i 86 § 2.”;

3) art. 202 otrzymuje brzmienie: „Art. 202. § 1. W celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego oskarżo-nego sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator, po-wołuje co najmniej dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.

§ 2. Na wniosek psychiatrów do udziału w wydaniu opinii powołuje się ponadto biegłego lub biegłych innych specjalności.

§ 3. Do udziału w wydaniu opinii o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego, w zakresie zaburzeń preferencji seksualnych, sąd, a

w postępowaniu przygotowawczym prokurator, powołuje biegłe-go lekarza seksuologa.

§ 4. Biegli nie mogą pozostawać ze sobą w związku małżeńskim ani w innym stosunku, który mógłby wywołać uzasadnioną wątpli-wość co do ich samodzielności.

§ 5. Opinia biegłych powinna zawierać stwierdzenia dotyczące za-równo poczytalności oskarżonego w chwili popełnienia czynu, jak i jego aktualnego stanu zdrowia psychicznego oraz zdolności do udziału w postępowaniu, a w razie potrzeby co do okoliczno-ści wymienionych w art. 93 Kodeksu karnego.”;

4) art. 236 otrzymuje brzmienie: „Art. 236. Na postanowienie dotyczące przeszukania, zatrzymania rzeczy i w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz na inne czynności przy-sługuje zażalenie osobom, których prawa zostały naruszone; za-żalenie na postanowienie wydane lub czynność dokonaną w po-stępowaniu przygotowawczym rozpoznaje sąd rejonowy, w okrę-gu którego toczy się postępowanie.”;

5) w art. 247 § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie oso-by podejrzanej, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie stawi się ona na wezwanie w celu przeprowadzenia czynności procesowej, w inny bezpraw-ny sposób będzie utrudniała przeprowadzenie tej czynności albo jeżeli za-chodzi potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego. W tym celu wolno zarządzić przeszukanie. Przepisy art. 220-222 i 224 stosuje się odpowiednio.”;

6) w art. 275:

a) § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Oddany pod dozór ma obowiązek stosowania się do wymagań zawar-tych w postanowieniu sądu lub prokuratora. Obowiązek ten może pole-gać na zakazie opuszczania określonego miejsca pobytu, zgłaszaniu się do organu dozorującego w określonych odstępach czasu, zawiadamia-niu go o zamierzonym wyjeździe oraz o terminie powrotu, zakazie kon-taktowania się z pokrzywdzonym lub innymi osobami, zakazie przeby-wania w określonych miejscach, a także na innych ograniczeniach swo-body oskarżonego, niezbędnych do wykonywania dozoru.”,

b) dodaje się § 3–5 w brzmieniu: „§ 3. Jeżeli zachodzą przesłanki zastosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego o przestępstwo popełnione z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej na szkodę osoby najbliższej albo innej osoby za-mieszkującej wspólnie ze sprawcą, zamiast tymczasowego aresztowa-nia można zastosować dozór, pod warunkiem że oskarżony w wyzna-czonym terminie opuści lokal zajmowany wspólnie z pokrzywdzonym oraz określi miejsce swojego pobytu.

§ 4. Oddany pod dozór Policji ma obowiązek stawiania się we wskazanej jednostce organizacyjnej Policji z dokumentem stwierdzającym tożsa-mość, wykonywania poleceń mających na celu dokumentowanie prze-biegu dozoru oraz udzielania informacji koniecznych dla ustalenia, czy

stosuje się on do wymagań nałożonych w postanowieniu sądu lub pro-kuratora. W celu uzyskania takich informacji można wzywać oskarżo-nego do stawiennictwa w wyznaczonym terminie.

§ 5. W wypadku niestosowania się przez oddanego pod dozór do wymagań określonych w postanowieniu organ dozorujący niezwłocznie zawia-damia o tym sąd lub prokuratora, który wydał postanowienie.”;

7) w art. 297 § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Celem postępowania przygotowawczego jest:

1) ustalenie, czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on prze-stępstwo,

2) wykrycie i w razie potrzeby ujęcie sprawcy,

3) zebranie danych stosownie do art. 213 i 214,

4) wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzo-nych i rozmiarów szkody,

5) zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.”;

8) w art. 310 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. W uzasadnionych wypadkach okres śledztwa może być przedłużony na dalszy czas oznaczony przez prokuratora nadzorującego śledztwo lub pro-kuratora bezpośrednio przełożonego wobec prokuratora, który prowadzi śledztwo, nie dłuższy jednak niż rok. W szczególnie uzasadnionych wypad-kach właściwy prokurator nadrzędny nad prokuratorem nadzorującym lub prowadzącym śledztwo może przedłużyć jego okres na dalszy czas ozna-czony.”;

9) w art. 334 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. O przesłaniu aktu oskarżenia do sądu oraz o treści przepisów art. 335 i 387 oskarżyciel publiczny zawiadamia oskarżonego i ujawnionego pokrzyw-dzonego, a także osobę lub instytucję, która złożyła zawiadomienie o prze-stępstwie. Pokrzywdzonego należy pouczyć o uprawnieniach związanych z dochodzeniem roszczeń majątkowych oraz o treści przepisu art. 49a, a w ra-zie potrzeby także o prawie do złożenia oświadczenia o działaniu w charak-terze oskarżyciela posiłkowego.”;

10) w art. 439 w § 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 oraz art. 80 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy,”;

11) w art. 446 § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie pochodzi od prokuratora lub pełnomocnika będącego radcą prawnym, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata.”;

12) rozdział 54a otrzymuje brzmienie:

„Rozdział 54a Postępowanie przyspieszone