Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o zmianie ustawy o ochr Art. 1

W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880, z późn. zm.3)) wprowadza się następujące zmiany:

1) po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu: „Art. 4a. Ilekroć w niniejszej ustawie mowa jest o Wspólnocie rozumie się przez to Wspólnoty Europejskie.”;

2) w art. 5:

a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a–1d w brzmieniu: „1a) gatunek będący przedmiotem zainteresowania Wspólnoty – gatunek roślin lub zwierząt, który na terytorium państw członkowskich Unii Eu-ropejskiej jest:

a) zagrożony, z wyjątkiem gatunków, których naturalny zasięg na tym terytorium jest zasięgiem krańcowym i które nie są zagrożo-ne lub podatne na zagrożenie w zachodnim regionie palearktycz-nym, lub

b) podatny na zagrożenie, czyli mogący w najbliższej przyszłości zostać zakwalifikowanym do kategorii gatunków zagrożonych, jeśli czynniki będące przyczyną zagrożenia będą na niego nadal oddziaływać, lub

c) rzadki, czyli o niewielkiej populacji, który nie jest obecnie zagro-żony ani podatny na zagrożenie, ale podlega ryzyku zagrożenia ze

względu na występowanie w obrębie ograniczonych obszarów geograficznych albo znaczne rozproszenie na większym obszarze, lub

d) endemiczny i wymagający specjalnej uwagi ze względu na szcze-gólny charakter jego siedliska lub potencjalne oddziaływanie jego eksploatacji na te siedliska lub potencjalne oddziaływanie jego eksploatacji na stan jego ochrony;

1b) gatunek o znaczeniu priorytetowym – gatunek zagrożony, w odniesie-niu do którego Wspólnota ponosi szczególną odpowiedzialność z po-wodu wielkości jego naturalnego zasięgu mieszczącego się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej;

1c) gatunek obcy – gatunek występujący poza swoim naturalnym zasię-giem w postaci osobników lub zdolnych do przeżycia: gamet, zarodni-ków, nasion, jaj lub części osobników, dzięki którym mogą one roz-mnażać się;

1d) integralność obszaru Natura 2000 – spójność czynników strukturalnych i funkcjonalnych warunkujących zrównoważone trwanie populacji ga-tunków i siedlisk przyrodniczych, dla ochrony których zaprojektowano lub wyznaczono obszar Natura 2000;”,

b) po pkt 2 dodaje się pkt 2a–2d w brzmieniu: „2a) krzyżowanie zwierząt – kojarzenie osobników genetycznie odmien-nych, w tym osobników różnych gatunków;

2b) obszar Natura 2000 – obszar specjalnej ochrony ptaków, specjalny ob-szar ochrony siedlisk lub obszar mający znaczenie dla Wspólnoty, utworzony w celu ochrony populacji dziko występujących ptaków lub siedlisk przyrodniczych lub gatunków będących przedmiotem zaintere-sowania Wspólnoty;

2c) obszar mający znaczenie dla Wspólnoty – projektowany specjalny ob-szar ochrony siedlisk, zatwierdzony przez Komisję Europejską w dro-dze decyzji, który w regionie biogeograficznym, do którego należy, w znaczący sposób przyczynia się do zachowania lub odtworzenia stanu właściwej ochrony siedliska przyrodniczego lub gatunku będącego przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także może znacząco przy-czynić się do spójności sieci obszarów Natura 2000 i zachowania róż-norodności biologicznej w obrębie danego regionu biogeograficznego; w przypadku gatunków zwierząt występujących na dużych obszarach obszarem mającym znaczenie dla Wspólnoty jest obszar w obrębie na-turalnego zasięgu takich gatunków, charakteryzujący się fizycznymi lub biologicznymi czynnikami istotnymi dla ich życia lub rozmnażania;

2d) obszar morski – polski obszar morski w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i admi-nistracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm. 4));”,

c) pkt 11 otrzymuje brzmienie: „11) ogród zoologiczny – urządzony i zagospodarowany teren wraz z infra-strukturą techniczną i budynkami funkcjonalnie z nim związanymi,

gdzie są przetrzymywane oraz eksponowane publicznie przez co naj-mniej 7 dni w roku, żywe zwierzęta gatunków dziko występujących, z wyjątkiem:

a) cyrków,

b) sklepów ze zwierzętami,

c) miejsc, w których eksponowanych jest publicznie nie więcej niż 15 gatunków tych zwierząt i łącznie nie więcej niż 50 okazów ga-dów, ptaków i ssaków;”,

d) po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu: „11a) okaz gatunku – roślinę, zwierzę lub grzyb z danego gatunku, żywe lub martwe, każdą ich część, formę rozwojową, jajo lub wydmuszkę, a także produkt pochodny również zawarty w innych towarach oraz towa-ry, które zgodnie z dołączonym dokumentem, opakowaniem, oznako-waniem lub etykietą, lub jeżeli wynika to z jakichkolwiek innych oko-liczności, mają zawierać lub zawierają części lub produkty pochodne z roślin, zwierząt, lub grzybów z danego gatunku;”,

e) w pkt 15 uchyla się lit. c,

f) po pkt 17 dodaje się pkt 17a i 17b w brzmieniu: „17a) siedlisko przyrodnicze będące przedmiotem zainteresowania Wspól-noty – siedlisko przyrodnicze, które na terytorium państw członkow-skich Unii Europejskiej:

a) jest zagrożone zanikiem w swoim naturalnym zasięgu lub

b) ma niewielki zasięg naturalny w wyniku regresji lub z powodu ograniczonego obszaru występowania wynikającego z jego we-wnętrznych, przyrodniczych właściwości, lub

c) stanowi reprezentatywny przykład typowych cech regionu bio-geograficznego występującego w państwach członkowskich Unii Europejskiej;

17b) siedlisko przyrodnicze o znaczeniu priorytetowym – siedlisko przy-rodnicze zagrożone zanikiem na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, za którego ochronę Wspólnota ponosi szczególną odpo-wiedzialność z powodu wielkości jego naturalnego zasięgu mieszczą-cego się na terytorium tych państw;”;

3) w art. 10 dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu: „7. Projekty planów urządzenia lasu, uproszczonych planów urządzenia lasu i zadania z zakresu gospodarki leśnej, o których mowa w art. 19 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, w części dotyczącej otuliny par-ku narodowego wymagają uzgodnienia z dyrektorem parku narodowego w zakresie ustaleń tych planów lub zadań, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody parku narodowego. 8. Projekty uproszczonych planów urządzenia lasu lub zadania z zakresu go-spodarki leśnej, o których mowa w art. 19 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 28 wrze-śnia 1991 r. o lasach, w granicach parku narodowego wymagają uzgodnie-nia z dyrektorem parku narodowego w zakresie ustaleń tych planów lub za-dań, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody parku narodo-wego.”;

4) w art. 13:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Uznanie za rezerwat przyrody obszarów, o których mowa w ust. 1, na-stępuje w drodze aktu prawa miejscowego w formie zarządzenia regio-nalnego dyrektora ochrony środowiska, które określa jego nazwę, poło-żenie lub przebieg granicy i otulinę, jeżeli została wyznaczona, cele ochrony oraz rodzaj, typ i podtyp rezerwatu przyrody, a także sprawu-jącego nadzór nad rezerwatem. Regionalny dyrektor ochrony środowi-ska, w drodze aktu prawa miejscowego w formie zarządzenia, po zasię-gnięciu opinii regionalnej rady ochrony przyrody, może zwiększyć ob-szar rezerwatu przyrody, zmienić cele ochrony, a w razie bezpowrotnej utraty wartości przyrodniczych, dla których rezerwat został powołany – zmniejszyć obszar rezerwatu przyrody albo zlikwidować rezerwat przy-rody.”,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3 b w brzmieniu: „3a. Projekty studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania prze-strzennego gmin, miejscowych planów zagospodarowania przestrzen-nego, planów zagospodarowania przestrzennego województw oraz pla-nów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, w części doty-czącej rezerwatu przyrody i jego otuliny, wymagają uzgodnienia z re-gionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących mieć negatywny wpływ na cele ochrony rezerwatu przyrody. 3b. Projekty planów urządzenia lasu, uproszczonych planów urządzenia la-su i zadania z zakresu gospodarki leśnej, o których mowa w art. 19 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, w części dotyczącej otuliny rezerwatu przyrody wymagają uzgodnienia z regionalnym dy-rektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów lub za-dań, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody rezerwatu przyrody.”;

5) w art. 15:

a) w ust. 1:

– uchyla się pkt 2,

– pkt 14 otrzymuje brzmienie: „14) połowu ryb i innych organizmów wodnych, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony lub zadaniach ochronnych;”,

b) w ust. 2 uchyla się pkt 2,

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii dyrek-tora parku narodowego, może zezwolić na obszarze parku narodowego na odstępstwa od zakazów, o których mowa w ust. 1, jeżeli jest to uza-sadnione:

1) potrzebą ochrony przyrody, wykonywaniem badań naukowych, celami edukacyjnymi, kulturowymi, turystycznymi, rekreacyjny-mi lub sportowymi lub celami kultu religijnego i nie spowoduje to negatywnego oddziaływania na przyrodę parku narodowego lub

2) potrzebą realizacji inwestycji liniowych celu publicznego, w przypadku braku rozwiązań alternatywnych i po zagwarantowa-niu kompensacji przyrodniczej w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z

dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm. 5)).”,

d) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu: „4. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po zasięgnięciu opinii regio-nalnego dyrektora ochrony środowiska, może zezwolić na obszarze re-zerwatu przyrody na odstępstwa od zakazów, o których mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione potrzebą:

1) ochrony przyrody lub

2) realizacji inwestycji liniowych celu publicznego, w przypadku braku rozwiązań alternatywnych i po zagwarantowaniu kompen-sacji przyrodniczej w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. 5. Regionalny dyrektor ochrony środowiska może zezwolić na obszarze rezerwatu przyrody na odstępstwa od zakazów, o których mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione wykonywaniem badań naukowych lub ce-lami edukacyjnymi, kulturowymi, turystycznymi, rekreacyjnymi lub sportowymi lub celami kultu religijnego i nie spowoduje to negatywne-go oddziaływania na cele ochrony przyrody rezerwatu przyrody.”;

6) użyte w art. 15 w ust. 1 w pkt 10, 13, 15, 17, 18, 21, 23, 24, 27, w art. 83 w ust. 5 i w art. 116, w różnych przypadkach, wyrazy „organ uznający obszar za rezer-wat przyrody” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „regionalny dyrektor ochrony środowiska”;

7) w art. 16 ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Projekty studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzen-nego gmin, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw oraz planów zagospodaro-wania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej w części dotyczącej parku krajobrazowego i jego otuliny, wymagają uzgodnienia z właściwym miejscowo regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody parku krajobrazowego.”;

8) w art. 19:

a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) rezerwatu przyrody – regionalny dyrektor ochrony środowiska lub po uzgodnieniu z tym organem - zarządzający rezerwatem albo sprawujący nadzór nad rezerwatem;”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Projekt planu ochrony, o którym mowa w ust. 1, wymaga zaopiniowa-nia przez właściwe miejscowo rady gmin.”,

c) uchyla się ust. 4;

9) w art. 20:

a) w ust. 3 pkt 7 otrzymuje brzmienie: „7) ustalenia do studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planów zagospodarowania prze-strzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw oraz planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód we-

wnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej do-tyczące eliminacji lub ograniczenia zagrożeń wewnętrznych lub ze-wnętrznych.”,

b) w ust. 4 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) ustalenia do studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planów zagospodarowania prze-strzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw oraz planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód we-wnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej do-tyczące eliminacji lub ograniczenia zagrożeń wewnętrznych lub ze-wnętrznych.”,

c) dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „5. Plany ochrony dla parku narodowego, rezerwatu przyrody lub parku krajobrazowego w części pokrywającej się z obszarem Natura 2000 powinny uwzględniać zakres planu zadań ochronnych dla obszaru Na-tura 2000, o którym mowa w art. 28, albo zakres planu ochrony dla ob-szaru Natura 2000, o którym mowa w art. 29 .”;

10) w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Zadania ochronne, o których mowa w ust. 1, ustanawia, w drodze zarządze-nia:

1) minister właściwy do spraw środowiska – dla parku narodowego;

2) regionalny dyrektor ochrony środowiska – dla rezerwatu przyrody.”;

11) w art. 23 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Projekty studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzen-nego gmin, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, planów zagospodarowania przestrzennego województw i planów zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wy-łącznej strefy ekonomicznej, w części dotyczącej obszaru chronionego kra-jobrazu, wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska w zakresie ustaleń tych planów, mogących mieć nega-tywny wpływ na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu.”;

12) w art. 24 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowa-dzona ocena oddziaływania na środowisko wykazała brak znacząco nega-tywnego wpływu na ochronę przyrody obszaru chronionego krajobrazu.”;

13) w art. 25 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu: „3) obszary mające znaczenie dla Wspólnoty.”;

14) art. 26 otrzymuje brzmienie: „Art. 26. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozpo-rządzenia, typy siedlisk przyrodniczych oraz gatunki będące przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, w tym siedliska przy-rodnicze i gatunki o znaczeniu priorytetowym, oraz wymagające ochrony w formie wyznaczenia obszarów Natura 2000, a także kryteria wyboru obszarów kwalifikujących się do uznania za ob-szary mające znaczenie dla Wspólnoty i wyznaczenia jako spe-cjalne obszary ochrony siedlisk oraz obszarów kwalifikujących się do wyznaczenia jako obszary specjalnej ochrony ptaków, ma-

jąc na uwadze zachowanie poszczególnych cennych lub zagrożo-nych składników różnorodności biologicznej, na podstawie któ-rych jest wyznaczana sieć obszarów Natura 2000.”;

15) w art. 27 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Minister właściwy do spraw środowiska, po uzyskaniu zgody Rady Mini-strów, przekazuje Komisji Europejskiej:

1) listę proponowanych obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty;

2) szacunek dotyczący współfinansowania przez Wspólnotę ochrony ob-szarów wyznaczonych ze względu na typy siedlisk przyrodniczych oraz gatunki roślin i zwierząt o znaczeniu priorytetowym;

3) listę obszarów specjalnej ochrony ptaków.”;

16) po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu: „Art. 27a. 1. Wyznaczenie obszaru specjalnej ochrony ptaków lub specjalnego obszaru ochrony siedlisk, zmiana jego granic lub likwidacja na-stępuje w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnic-twa, ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, ministrem wła-ściwym do spraw rybołówstwa i z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej, w drodze rozporządzenia ministra wła-ściwego do spraw środowiska, które określa nazwę, położenie administracyjne, obszar i mapę obszaru, cel i przedmiot ochrony. Minister właściwy do spraw środowiska, wydając rozporządzenie, kieruje się stanem siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt oraz koniecznością zachowania szczególnie cennych lub zagrożonych składników różnorodności biologicznej. 2. Nadzór nad obszarem Natura 2000 lub proponowanym obszarem mającym znaczenie dla Wspólnoty, znajdującym się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, sprawuje właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska lub na obszarach morskich - dyrek-tor urzędu morskiego, z zastrzeżeniem art. 32 ust. 5. 3. Zmiana granic lub likwidacja obszaru specjalnej ochrony ptaków lub specjalnego obszaru ochrony siedlisk następuje, jeżeli jest to uzasadnione naturalnymi zmianami stwierdzonymi w wyniku monitoringu i nadzoru, o którym mowa w art. 31, oraz po uzyska-niu zgody Komisji Europejskiej. 4. Specjalne obszary ochrony siedlisk minister właściwy do spraw środowiska wyznacza po uzgodnieniu z Komisją Europejską w terminie 6 lat od dnia zatwierdzenia tego obszaru przez Komi-sję Europejską jako obszar mający znaczenie dla Wspólnoty.”;

17) art. 28-30 otrzymują brzmienie: „Art. 28. 1. Dla obszaru Natura 2000 sprawujący nadzór nad obszarem spo-rządza projekt planu zadań ochronnych na okres 10 lat; pierwszy projekt sporządza się w terminie 6 lat od dnia zatwierdzenia ob-szaru przez Komisję Europejską jako obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty lub od dnia wyznaczenia obszaru specjalnej ochrony ptaków. 2. Dla proponowanego obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty, znajdującego się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, sprawujący nadzór może sporządzić projekt planu zadań ochron-nych na okres 10 lat.

3. Sporządzający projekt planu zadań ochronnych, o którym mowa w ust. 1, umożliwi zainteresowanym osobom i podmiotom pro-wadzącym działalność w obrębie siedlisk przyrodniczych i sie-dlisk gatunków, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000, udział w pracach związanych ze sporządzaniem tego pro-jektu. 4. Sporządzający projekt planu zadań ochronnych, o którym mowa w ust. 1, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziały-wania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), w postępowa-niu, którego przedmiotem jest sporządzenie projektu. 5. Regionalny dyrektor ochrony środowiska ustanawia, w drodze ak-tu prawa miejscowego w formie zarządzenia, plan zadań ochron-nych dla obszaru Natura 2000, kierując się koniecznością utrzy-mania i przywracania do właściwego stanu ochrony siedlisk przy-rodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000. Plan zadań ochronnych może być zmieniony, jeżeli wynika to z potrzeb ochrony tych siedlisk przyrodniczych lub gatunków roślin i zwierząt. 6. Ustanowienie planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 następuje po uzgodnieniu z dyrektorem regionalnej dyrekcji La-sów Państwowych, jeżeli obszar Natura 2000 obejmuje obszar za-rządzany przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwo-we. Zajęcie stanowiska następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie do ministra właściwego do spraw śro-dowiska. Niewyrażenie stanowiska w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu planu zadań ochronnych uznaje się za jego uzgodnienie. 7. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 6, dotyczy obszaru zarządza-nego przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w zakresie zadań ochronnych, za których wykonywanie odpowiadać będą jednostki Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Pań-stwowe. 8. Plan zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 położonego na terenie więcej niż jednego województwa ustanawiają wspólnie, w drodze aktu prawa miejscowego w formie zarządzenia, regionalni dyrektorzy ochrony środowiska, na których obszarze działania znajdują się części tego obszaru. 9. W przypadku dokonywania zmiany planu zadań ochronnych sto-suje się przepisy ust. 3 i 4. 10. Plan zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 zawiera:

1) opis granic obszaru i mapę obszaru Natura 2000;

2) identyfikację istniejących i potencjalnych zagrożeń dla za-chowania właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt i ich siedlisk będących przedmiotami ochrony;

3) cele działań ochronnych;

4) określenie działań ochronnych ze wskazaniem podmiotów odpowiedzialnych za ich wykonanie i obszarów ich wdraża-nia, w tym w szczególności działań dotyczących:

a) ochrony czynnej siedlisk przyrodniczych, gatunków roślin i zwierząt oraz ich siedlisk,

b) monitoringu stanu przedmiotów ochrony oraz monitorin-gu realizacji celów, o których mowa w pkt 3,

c) uzupełnienia stanu wiedzy o przedmiotach ochrony i uwa-runkowaniach ich ochrony;

5) wskazania do zmian w istniejących studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miej-scowych planach zagospodarowania przestrzennego, planach zagospodarowania przestrzennego województw oraz planach zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrz-nych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej dotyczące eliminacji lub ograniczenia zagrożeń wewnętrz-nych lub zewnętrznych, jeżeli są niezbędne dla utrzymania lub odtworzenia właściwego stanu ochrony siedlisk przyrod-niczych oraz gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000;

6) wskazanie terminu sporządzenia, w razie potrzeby, planu ochrony dla części lub całości obszaru. 11. Planu zadań ochronnych nie sporządza się dla obszaru Natura 2000 lub jego części:

1) dla którego ustanowiono plan ochrony, o którym mowa w art. 29;

2) pokrywającego się w całości lub w części z obszarem parku narodowego, rezerwatu przyrody lub parku krajobrazowego, dla których ustanowiono plan ochrony uwzględniający za-kres, o którym mowa w ust. 10;

3) pokrywającego się w całości lub w części z obszarem parku narodowego lub rezerwatu przyrody, dla których ustanowio-no zadania ochronne uwzględniające zakres, o którym mowa w ust. 10;

4) znajdującego się w obszarach morskich. 12. Akt prawa miejscowego w formie zarządzenia regionalnego dy-rektora ochrony środowiska, o którym mowa w ust. 5, traci moc w przypadku ustanowienia planu ochrony, o którym mowa w art. 29. 13. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozpo-rządzenia, dla obszaru Natura 2000:

1) tryb sporządzania projektu planu zadań ochronnych,

2) zakres prac koniecznych dla sporządzenia projektu planu za-dań ochronnych,

3) tryb dokonywania zmian w planie zadań ochronnych

– kierując się koniecznością ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt i ich siedlisk, uwzględniając ich stan oraz warunki rozwoju społecznego i gospodarczego obszaru obję-tego planem zadań ochronnych.