Ustawa z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów Art. 2

1. Przepisy ustawy stosuje się do:

1) następujących rodzajów statków morskich o polskiej przynależności uprawiających żeglugę międzynarodową:

a) statków pasażerskich, włączając pasażerskie jednostki szybkie,

b) statków towarowych, włączając jednostki szybkie, o pojemności brutto 500 i powyżej,

c) ruchomych platform wiertniczych;

2) następujących rodzajów statków morskich o obcej przynależności uprawiających żeglugę międzynarodową, znajdujących się na polskim morzu terytorialnym lub morskich wodach wewnętrznych:

a) statków pasażerskich, włączając pasażerskie jednostki szybkie,

b) statków towarowych, włączając jednostki szybkie, o pojemności brutto 500 i powyżej,

c) ruchomych platform wiertniczych;

3) morskich statków pasażerskich o polskiej i obcej przynależności uprawiających żeglugę krajową, w trakcie której znajdują się dalej niż 20 mil morskich od brzegu, a prawdopodobieństwo napotkania fal o znaczącej wysokości

przekraczającej 2,5 m jest większe niż 10 %, zwanych dalej „statkami pasażerskimi klasy A”;

4) morskich statków pasażerskich, innych niż statki pasażerskie klasy A, uprawiających żeglugę krajową, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6;

5) obiektów portowych obsługujących statki, o których mowa w pkt 1–3;

6) innych obiektów portowych obsługujących statki, o których mowa w pkt 4;

7) portów morskich, na terenie których znajdują się obiekty portowe, o których mowa w pkt 5 i 6. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) jednostek pływających Marynarki Wojennej, Straży Granicznej, Policji oraz Krajowej Administracji Skarbowej;

2) innych statków pełniących specjalną służbę państwową;

3) portów wojennych, instalacji wojskowych w portach morskich oraz rejonów portów morskich wraz z infrastrukturą portową będących w użytkowaniu Straży Granicznej, o których mowa w ust. 1 pkt 5–7. 2a. Przepisy ustawy w zakresie ochrony statku stosuje się do stałych platform wiertniczych rozumianych jako jednostki górnicze przeznaczone do wydobycia i przetwarzania węglowodorów, osadzone na dnie morskim na stałe, stanowiące morską budowlę hydrotechniczną, które znajdują się w polskich obszarach morskich. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej ogłasza, w drodze obwieszczenia, listę portów morskich podlegających przepisom ustawy, w których znajduje się jeden lub więcej obiektów portowych objętych postanowieniami Kodeksu ISPS, rozporządzenia (WE) nr 725/2004 lub ustawy, z uwzględnieniem obszarów portowych mających znaczenie z punktu widzenia ochrony. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej przekazuje Komisji Europejskiej listę portów morskich podlegających przepisom ustawy oraz informuje ją o zmianach w tej liście. 5. Dyrektor Urzędu Morskiego ogłasza, w drodze obwieszczenia, listę obiektów portowych, o których mowa w ust. 1 pkt 5, znajdujących się w jego terytorialnym zakresie działania. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz:

1) rodzajów statków, innych niż statki pasażerskie klasy A, uprawiających żeglugę krajową, do których stosuje się przepisy ustawy,

2) obiektów portowych obsługujących te statki

– mając na uwadze art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 oraz konieczność zapewnienia ochrony żeglugi i portów morskich.