Rechtsbibliothek und Fallanalyse · Österreich · Belgien · Europäische Union
LAWxPERT Anmelden Kostenloses Konto

Ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o kulturz · Ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o żegludze śródlądowej

Ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o kulturz Art. 18e

In KraftAmtlicher Text

1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może powołać Radę Sportu, jako organ opiniodawczo-doradczy działający przy tym ministrze w sprawach dotyczących organizacji i koordynacji dzia-łań w zakresie kultury fizycznej. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych powołując Radę, o której w ust. 1, określa, w drodze zarządzenia, jej zadania. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych powołuje i odwołuje członków Rady, o której mowa w ust. 1, spośród osób reprezen-tujących organy i jednostki organizacyjne podległe i nadzorowane przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz stowa-rzyszeń realizujących zadania statutowe na rzecz rozwoju kultury fizycznej w tych organach i jednostkach. 4. Do Rady, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepi-sy art. 18d ust. 4-9.”;

10) art. 21 otrzymuje brzmienie: „Art. 21. Uprawianie sportu wyczynowego odbywa się zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, postanowieniami statutów i regulaminów związków sportowych oraz sportowych organizacji międzynarodowych.”;

11) w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Sport wyczynowy uprawiać mogą zawodnicy posiadający status zawodnika profesjonalnego albo amatora.”;

12) art. 24 otrzymuje brzmienie: „Art. 24. 1. Uczestnictwo we współzawodnictwie sportowym, o którym mowa w art. 10 ust. 5 pkt 1, wymaga posiadania licencji. 2. Na wniosek osoby zainteresowanej licencję przyznaje właściwy polski związek sportowy lub z jego upoważnienia związek spor-towy, o którym mowa w art. 10 ust. 1a. Do wniosku należy dołą-czyć:

1) zaświadczenie lekarskie o zdolności do uprawiania określonej dyscypliny lub dziedziny sportu,

2) dokument, o którym mowa w art. 53 ust. 2, art. 53a ust. 1 i art. 53b ust. 1,

3) pisemną zgodę przedstawicieli ustawowych w przypadku, o którym mowa w art. 23 ust. 1. 3. Polski związek sportowy prowadzi ewidencję wydanych licencji. 4. Polski związek sportowy może pobierać opłatę za wydanie licen-cji w wysokości nieprzekraczającej poniesionych kosztów. 5. Licencja nie może być przedmiotem obrotu.”;

13) w art. 25:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporzą-dzenia, zakres badań lekarskich zawodników oraz częstotliwość ich przeprowadzania, uwzględniając specyfikę poszczególnych dyscyplin oraz potrzebę szczególnej ochrony zdrowia zawodników.”,

b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Szczegółowe prawa i obowiązki zawodnika, w tym status zawodnika amatora i zawodnika posiadającego status zawodnika profesjonalnego, oraz prawa i obowiązki członka kadry narodowej określa właściwy pol-ski związek sportowy. 3. W przypadku niewykonywania obowiązków określonych w ust. 1 i 2, zawodnik może ponosić odpowiedzialność dyscyplinarną na zasadach określonych w niniejszej ustawie, statutach i regulaminach stowarzy-szeń kultury fizycznej i związków sportowych oraz umowach o pracę.”,

c) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. W przypadku kadry narodowej sportowców niepełnosprawnych jej skład ustala właściwe stowarzyszenie o zasięgu ogólnokrajowym, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu.”;

14) w art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Działalność w zakresie sportu profesjonalnego mogą prowadzić polskie związki sportowe, sportowe spółki akcyjne oraz inne osoby prawne i fi-zyczne będące przedsiębiorcami w rozumieniu odrębnych przepisów, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.”;

15) art. 36 otrzymuje brzmienie: „Art. 36. 1. W dyscyplinach lub dziedzinach sportu, w których współzawod-nictwo sportowe jest organizowane w formie rozgrywek ligo-wych, właściwy polski związek sportowy, wpisany do rejestru, może utworzyć ligę zawodową, a w przypadku gdy ponad połowa klubów biorących udział w rozgrywkach działa w formie sporto-wych spółek akcyjnych, związek jest obowiązany utworzyć ligę zawodową.

2. Liga zawodowa jest zarządzana przez odrębną od polskiego związku sportowego osobę prawną działającą w formie spółki na podstawie przepisów kodeksu spółek handlowych. 3. W skład ligi zawodowej w grach zespołowych wchodzą wyłącz-nie sportowe spółki akcyjne, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. Na wniosek polskiego związku sportowego, o którym mowa w ust. 1, Prezes Polskiej Konfederacji Sportu może wyrazić zgodę na czasowy udział stowarzyszeń kultury fizycznej w lidze zawo-dowej. 5. Zasady funkcjonowania ligi zawodowej ustalane są w formie umowy pomiędzy właściwym polskim związkiem sportowym i spółką zarządzającą ligą zawodową. Umowa ta powinna zawierać postanowienia gwarantujące właściwemu polskiemu związkowi sportowemu co najmniej:

1) realizację zobowiązań krajowych i zagranicznych, w tym za-dań określonych w art. 10 ust. 5 pkt 3,

2) wykonywanie uprawnień dyscyplinarnych,

3) realizację zadań związanych z właściwym przygotowaniem reprezentacji narodowej do udziału w zawodach międzynaro-dowych,

4) udział w przychodach związanych z zarządzaniem ligą zawo-dową. 6. Zawarcie umowy, o której mowa w ust. 5, następuje po uzyskaniu zgody Prezesa Polskiej Konfederacji Sportu.”;

16) art. 37 otrzymuje brzmienie: „Art. 37. 1. Odpowiedzialność dyscyplinarna związana z naruszeniem, w cza-sie lub w związku z zawodami sportowymi, reguł technicznych i dyscyplinarnych określonych przez właściwe polskie związki sportowe jest realizowana w trybie i na zasadach ustalonych w ich regulaminach, z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 49 ust. 3. 2. Regulaminy, o których mowa w ust. 1, powinny określać w szczególności organy dyscyplinarne uprawnione do orzekania, ich kompetencje, tryb postępowania oraz rodzaje wymierzanych kar.”;

17) w art. 40:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Trybunał składa się z 24 arbitrów, których powołują w równej liczbie minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, Zarząd Polskie-go Komitetu Olimpijskiego i Prezes Polskiej Konfederacji Sportu.”,

b) dodaje się ust. 5-8 w brzmieniu: „5. Organ uprawniony do powołania członka Trybunału odwołuje go wy-łącznie w przypadku:

1) zrzeczenia się funkcji,

2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji,

3) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa z winy umyślnej. 6. W przypadku odwołania członka lub jego śmierci, właściwy organ po-wołuje nowego członka Trybunału. 7. Organizację Trybunału i tryb jego postępowania określa Zarząd Pol-skiego Komitetu Olimpijskiego. 8. Działalność Trybunału wiążąca się z rozpoznawaniem środków zaskar-żenia, o których mowa w art. 41, może być dofinansowana ze środków budżetu państwa, z części będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.”;

18) w art. 41:

a) w ust. 1:

- zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: „Do Trybunału mogą być także zaskarżone decyzje dyscyplinarne lub regulaminowe właściwych organów polskich związków sportowych, których przedmiotem jest:”,

- pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) wykluczenie lub skreślenie zawodnika, sędziego lub działacza sportowego ze związku, klubu lub innej organizacji sportowej,”,

- po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) wykluczenie lub skreślenie klubu lub innej organizacji ze związ-ku sportowego,”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Prawo zaskarżenia decyzji dyscyplinarnych lub regulaminowych wła-ściwych organów polskich związków sportowych przysługuje ponadto osobie uprawnionej, jeżeli decyzje te zostały wydane z rażącym naru-szeniem przepisów prawa, statutów i regulaminów lub strona została pozbawiona prawa do obrony.”,

c) dodaje się ust. 3-7 w brzmieniu: „3. Skarga do Trybunału nie przysługuje w sprawach dotyczących tech-nicznych reguł gry. 4. Od skargi pobiera się wpis. Wysokość wpisu nie może być wyższa niż 4000 zł. 5. Uchylenie przez Trybunał decyzji dyscyplinarnej lub regulaminowej polskiego związku sportowego jest możliwe w przypadku, gdy wymaga tego potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. 6. Orzeczenia Trybunału w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu, z zastrzeżeniem art. 41a. 7. W przypadku niewykonania orzeczenia Trybunału organ nadzorujący może stosować środki przewidziane w art. 16 ust. 1.”;

19) po art. 41 dodaje się art. 41a w brzmieniu:

„Art. 41a. 1. Od orzeczenia dyscyplinarnego lub regulaminowego wydanego przez Trybunał w sprawach, o których mowa w art. 41, przysłu-guje skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego w przypadku rażą-cego naruszenia przepisów prawa lub oczywistej niesłuszności orzeczenia. 2. Skargę kasacyjną wnosi się za pośrednictwem Trybunału w ter-minie 1 miesiąca od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej. 3. Trybunał odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, z innych przyczyn niedopuszczal-ną, jak również kasację, której braków strona nie uzupełni w wy-znaczonym terminie. 4. Trybunał przekazuje skargę kasacyjną w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu. 5. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną od orzeczenia Try-bunału na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego.”;

20) w art. 44:

a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Zorganizowane zajęcia w zakresie sportu i rekreacji ruchowej mogą prowadzić także osoby posiadające kwalifikacje instruktora i trene-ra.”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Kształcenie osób, o których mowa w ust. 1 i 1a, przez jednostki inne niż szkoły wyższe wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu, z zastrzeżeniem ust. 2a.”,

21) w art. 50 uchyla się ust. 2;

22) art. 53 otrzymuje brzmienie: „Art. 53. 1. Uprawianie alpinizmu, z zastrzeżeniem ust. 2, sportów motoro-wych wymaga posiadania specjalistycznego przygotowania oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tych dziedzinach i dyscyplinach sportu. 2. Uprawianie alpinizmu jaskiniowego wymaga posiadania odpo-wiednich kwalifikacji potwierdzonych stosownym dokumentem oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa. 3. Egzaminy stwierdzające posiadanie odpowiednich kwalifikacji niezbędnych do uprawiania alipinizmu jaskiniowego przeprowa-dza oraz stosowny dokument wydaje właściwy polski związek sportowy. Za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności zwią-zane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 2, pobiera się opłatę w wysokości określonej w ust. 4; opłata ta stanowi do-chód właściwego polskiego związku sportowego. 4. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 3, nie może być wyższa niż:

1) 200 zł - w przypadku egzaminu stwierdzającego posiadanie odpowiednich kwalifikacji,

2) 50 zł - w przypadku wydania dokumentu, o którym mowa w ust. 2. 5. Właściwe polskie związki sportowe prowadzą ewidencję wyda-nych dokumentów, o których mowa w ust. 2. 6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje niezbędne do uprawiania al-pinizmu jaskiniowego oraz zasady bezpieczeństwa przy uprawia-niu alpinizmu jaskiniowego, uwzględniając rodzaje stopni, wzory dokumentów stwierdzających uzyskanie kwalifikacji oraz wyni-kające z nich uprawnienia.”;

23) art. 53a otrzymuje brzmienie: „Art. 53a. 1. Uprawianie żeglarstwa wymaga posiadania odpowiednich kwali-fikacji potwierdzonych stosownym dokumentem oraz przestrze-gania zasad bezpieczeństwa, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Prowadzenie statków przeznaczonych do uprawiania sportu lub rekreacji:

1) bez napędu mechanicznego o długości kadłuba do 5 m lub

2) o napędzie mechanicznym o mocy nieprzekraczającej 5 kW

- nie wymaga posiadania dokumentu, o którym mowa w ust. 1. 3. Egzaminy stwierdzające posiadanie odpowiednich kwalifikacji niezbędnych do uprawiania żeglarstwa przeprowadza oraz sto-sowny dokument wydaje właściwy polski związek sportowy. Za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności związane z wyda-niem dokumentu, o którym mowa w ust. 1, pobiera się opłatę w wysokości określonej w ust. 4; opłata ta stanowi dochód właści-wego polskiego związku sportowego. 4. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 3, nie może być wyższa niż:

1) 500 zł - w przypadku egzaminu stwierdzającego posiadanie odpowiednich kwalifikacji,

2) 50 zł - w przypadku wydania dokumentu, o którym mowa w ust. 1

- przy czym opłaty dla uczniów i studentów w wieku do 26 lat podlegają obniżeniu o 50%. 5. Właściwe polskie związki sportowe prowadzą ewidencję wyda-nych dokumentów, o których mowa w ust. 1. 6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia:

1) kwalifikacje niezbędne do uprawiania żeglarstwa, sposób i tryb przeprowadzenia egzaminów, o których mowa w ust. 3, oraz zasady bezpieczeństwa przy uprawianiu żeglarstwa, uwzględniając rodzaje stopni żeglarskich i motorowodnych, wzory dokumentów stwierdzających uzyskanie kwalifikacji oraz wynikające z nich uprawnienia,

2) wysokości opłat za przeprowadzenie egzaminu na poszcze-gólne rodzaje stopni żeglarskich i motorowodnych oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy i uwzględniając obowiązek obniże-nia opłaty o 50% dla uczniów i studentów w wieku do 26 lat.”;

24) po art. 53a dodaje się art. 53b i art. 53c w brzmieniu: „Art. 53b. 1. Uprawianie sportów o charakterze strzeleckim wymaga posiada-nia odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych stosownym do-kumentem oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa obowiązują-cych w tej dziedzinie sportu. 2. Egzaminy stwierdzające posiadanie odpowiednich kwalifikacji niezbędnych do uprawiania sportów o charakterze strzeleckim przeprowadza oraz stosowny dokument wydaje właściwy polski związek sportowy. Za przeprowadzenie egzaminu pobiera się opłatę w wysokości 400 zł; opłata ta stanowi dochód właściwego polskiego związku sportowego. 3. Posiadanie dokumentu, o którym mowa w ust. 2, stanowi po-twierdzenie kwalifikacji sportowych, jakie powinna spełniać oso-ba ubiegająca się o wydanie pozwolenia na broń do celów spor-towych na podstawie przepisów o broni i amunicji.