Ustawa z dnia 18 lutego 2005 r. o zmianie ustawy o pośrednic Art. 17

1. Agent ubezpieczeniowy, wpisany do rejestru agentów ubezpie-czeniowych, może wykonywać działalność agencyjną na teryto-rium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z za-strzeżeniem ust. 2.

2. Agent ubezpieczeniowy, który zamierza podjąć działalność agen-cyjną na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Euro-pejskiej, ma obowiązek powiadomić o tym organ nadzoru. 3. W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 2, agent ubezpiecze-niowy wskazuje:

1) państwo członkowskie Unii Europejskiej, w którym działal-ność ma być wykonywana;

2) adres oddziału lub przedstawicielstwa agenta ubezpieczenio-wego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym działalność ma być wykonywana, jeżeli oddział lub przed-stawicielstwo ma być ustanowione;

3) nazwę i siedzibę zakładu ubezpieczeń, w imieniu lub na rzecz którego agent ubezpieczeniowy ma wykonywać działalność agencyjną w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

4) ustanowione ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej lub inną równoważną gwarancję w kwocie 1 000 000 euro w od-niesieniu do jednego zdarzenia oraz 1 500 000 euro w odnie-sieniu do wszystkich zdarzeń za szkody powstałe z tytułu wykonywania czynności agencyjnych wyrządzone osobie po-szukującej ochrony ubezpieczeniowej, ubezpieczającemu, ubezpieczonemu lub osobie uprawnionej z umowy ubezpie-czenia, jeżeli agent ubezpieczeniowy nie był zobowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 3. 4. Organ nadzoru, w terminie 30 dni od dnia powiadomienia, o któ-rym mowa w ust. 2, przekazuje właściwemu organowi prowadzą-cemu rejestr pośredników ubezpieczeniowych w państwie człon-kowskim Unii Europejskiej, w którym agent ubezpieczeniowy zamierza wykonywać działalność, informację o zamiarze podjęcia przez agenta ubezpieczeniowego działalności na terytorium tego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, wraz z informacją o tym, że agent ubezpieczeniowy jest wpisany do rejestru pośredni-ków ubezpieczeniowych prowadzonego przez organ nadzoru. 5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się w przypadku, gdy państwo człon-kowskie Unii Europejskiej, na którego terytorium agent ubezpie-czeniowy zamierza podjąć działalność, nie wyraziło woli otrzy-mywania informacji o zamiarze podejmowania na terytorium tego państwa członkowskiego działalności przez agentów ubezpiecze-niowych zarejestrowanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. 6. Organ nadzoru niezwłocznie informuje agenta ubezpieczeniowe-go:

1) o przekazaniu informacji, o której mowa w ust. 4, albo

2) że państwo członkowskie Unii Europejskiej, na terytorium którego agent ubezpieczeniowy zamierza podjąć działalność, nie wyraziło woli otrzymywania odpowiednich informacji, w przypadku określonym w ust. 5.

7. Agent ubezpieczeniowy niezwłocznie informuje organ nadzoru o każdym przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 3 pkt 2-4.”;

15) w art. 19:

a) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Organ nadzoru może nałożyć kary pieniężne określone w art. 212 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, jeżeli zakład ubezpieczeń nie zgłasza do rejestru agentów ubezpieczeniowych przedsiębiorcy, z któ-rym zawarł umowę agencyjną, nie zgłasza zmian danych objętych wpi-sem do rejestru agentów ubezpieczeniowych lub nie zwraca się z wnio-skiem o wykreślenie z rejestru agentów ubezpieczeniowych przedsię-biorcy, z którym rozwiązał umowę agencyjną, w terminach określonych odpowiednio w art. 38, art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1.”,

b) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu: „6a. W przypadku zakładu ubezpieczeń z siedzibą w państwie członkow-skim Unii Europejskiej, wykonującego działalność ubezpieczeniową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przepisów rozdziału 7 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, na potrzeby kontroli i nadzo-ru nad działalnością tego zakładu ubezpieczeń w zakresie korzystania z agentów ubezpieczeniowych stosuje się odpowiednio art. 139 oraz art. 205 ust. 2 ustawy o działalności ubezpieczeniowej.”;

16) art. 22 i 23 otrzymują brzmienie: „Art. 22. 1. Broker ubezpieczeniowy z tytułu wykonywania działalności bro-kerskiej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzial-ności cywilnej obejmującemu szkody wyrządzone osobie poszu-kującej ochrony ubezpieczeniowej, ubezpieczającemu, ubezpie-czonemu lub osobie uprawnionej z umowy ubezpieczenia, w tym także szkody wyrządzone przez osoby fizyczne, przez które bro-ker ubezpieczeniowy wykonuje czynności brokerskie, oraz pod-mioty, o których mowa w art. 25. 2. Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, o którym mowa w ust. 1, obejmuje szkody wyrządzone przez brokera ubezpieczeniowego w związku z działalnością wykonywaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw człon-kowskich Unii Europejskiej. 3. W przypadku brokera ubezpieczeniowego, o którym mowa w art. 31, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli broker ubezpieczeniowy posiada ustanowione w państwie członkowskim Unii Europejskiej ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej lub inną równoważną gwarancję w kwocie 1 000 000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz 1 500 000 euro w odniesieniu do wszystkich zda-rzeń za szkody powstałe z tytułu wykonywania czynności broker-skich wyrządzone osobie poszukującej ochrony ubezpieczenio-wej, ubezpieczającemu, ubezpieczonemu lub osobie uprawnionej z umowy ubezpieczenia. 4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnię-ciu opinii ogólnopolskich organizacji pośredników ubezpiecze-niowych i Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozpo-

rządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku ubezpiecze-nia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc w szczególności pod uwagę specyfikę zawodu brokera ubezpieczeniowego oraz zakres realizowanych zadań.