Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o podatku Art. 42d

1. W celu sporządzenia imiennych informacji, o których mowa w art. 42c ust. 1, podmiot wypłacający:

1) ustala tożsamość faktycznego odbiorcy na podstawie przed-stawionego przez niego dokumentu stwierdzającego tożsa-mość,

2) przyjmuje, że państwem (terytorium), w którym faktyczny odbiorca podlega opodatkowaniu od całości swoich docho-dów, jest wskazane w przedstawionym przez niego doku-mencie stwierdzającym tożsamość państwo (terytorium) miejsca stałego zamieszkania, chyba że faktyczny odbiorca wykaże, że podlega takiemu opodatkowaniu w innym pań-stwie (terytorium). 2. Jeżeli podmiot wypłacający ma uzasadnione wątpliwości, czy osoba fizyczna, której wypłaca lub stawia do dyspozycji przycho-dy (dochody), o których mowa w art. 42c ust. 5, jest faktycznym odbiorcą, podejmuje czynności w celu ustalenia tożsamości fak-tycznego odbiorcy zgodnie z ust. 1. Jeżeli podmiot wypłacający nie jest w stanie ustalić tożsamości faktycznego odbiorcy, traktuje tę osobę fizyczną jako faktycznego odbiorcę. 3. Jeżeli przychody (dochody), o których mowa w art. 42c ust. 5, są wypłacane lub stawiane do dyspozycji osobie fizycznej działają-cej w imieniu faktycznego lub pośredniego odbiorcy, to podmiot wypłacający jest obowiązany uzyskać od takiej osoby imię i na-zwisko albo nazwę oraz adres odpowiednio faktycznego albo po-średniego odbiorcy. Jeżeli podmiot wypłacający nie jest w stanie ustalić tożsamości faktycznego odbiorcy, traktuje tę osobę fi-zyczną jako faktycznego odbiorcę. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania tożsamości i miejsca sta-łego zamieszkania faktycznych odbiorców, w celu umożliwienia podmiotom wypłacającym dokonywania identyfikacji faktycz-nych odbiorców przychodów (dochodów), o których mowa w art. 42c ust. 5.”.