Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 4
W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz.U. z 2003 r. Nr 9, poz. 108), wprowadza się następujące zmiany:
1) do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu: „1) Przepisy niniejszej ustawy wdrażają postanowienia:
1) dyrektywy 85/432/EWG z dnia 16 września 1985 r. dotyczącej koordy-nacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w zakresie niektórych rodzajów działalności w dziedzinie farmacji (Dz. Urz. WE L 253 z 24.09.1985, z późn. zm.);
2) dyrektywy 85/433/EWG z dnia 16 września 1985 r. dotyczącej wza-jemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów po-twierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie farmacji, zawierają-cej środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości odnoszącego się do niektórych działalności z dzie-dziny farmacji (Dz. Urz. WE L 253 z 24.09.1985, z późn. zm.);
3) dyrektywy 2001/19/WE z dnia 14 maja 2001 r. zmieniającej dyrektywy 89/48/EWG i 92/51/EWG w sprawie ogólnego systemu uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy 77/452/EWG, 77/453/EWG, 78/686/EWG, 78/687/EWG, 78/1026/EWG, 78/1027/EWG, 80/154/EWG, 80/155/EWG, 85/384/EWG, 85/432/EWG, 85/433/EWG i 93/16/EWG dotyczące zawodów pielęgniarki ogólnej, lekarza denty-sty, lekarza weterynarii, położnej, architekta, farmaceuty i lekarza (Dz. Urz. WE L 206 z 31.07.2001). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawnych prawa Unii Europejskiej, za-mieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.”;
2) dodaje się art. 1a w brzmieniu: „Art. 1a. Ilekroć w ustawie jest mowa o „państwie członkowskim Unii Eu-ropejskiej”, należy przez to rozumieć również „państwo członkow-
skie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) -strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Kon-federację Szwajcarską”.”;
3) art. 2b otrzymuje brzmienie: „Art.2b. 1. Farmaceutą jest osoba, która spełnia jeden z następujących wa-runków:
1) ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej pięciolet-nie studia na kierunku farmacja w szkole wyższej obejmujące co najmniej sześciomiesięczny staż w aptece i uzyskała tytuł zawodowy magistra;
2) ukończyła w Rzeczypospolitej Polskiej czteroletnie lub pię-cioletnie studia na kierunku farmacja w szkole wyższej i uzy-skała tytuł zawodowy magistra;
3) posiada dyplom wydany przez inne państwo niż państwo członkowskie Unii Europejskiej potwierdzający ukończenie co najmniej pięcioletnich studiów na kierunku farmacja w szkole wyższej obejmujących co najmniej sześciomiesięczny staż w aptece, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z odrębnymi przepisami, za równoważny z dyplomem i tytu-łem zawodowym magistra uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej;
4) posiada kwalifikacje potwierdzone dokumentem, o którym mowa w ust. 3. 2. Naczelna Rada Aptekarska, na wniosek farmaceuty, wydaje:
1) zaświadczenie stwierdzające, że farmaceuta posiada kwalifi-kacje zgodne z wymaganiami wynikającymi z przepisów prawa Unii Europejskiej oraz, że posiadany dyplom ukoń-czenia studiów wyższych odpowiada dokumentom poświad-czającym posiadanie formalnych kwalifikacji farmaceuty wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej;
2) zaświadczenie o przebiegu pracy zawodowej;
3) inne zaświadczenia wymagane przez odpowiednie władze lub organizacje państw członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z przepisami prawa Unii Europejskiej. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w drodze obwiesz-czenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz dyplomów, świadectw i innych doku-mentów wydanych w państwach członkowskich Unii Europej-skiej, potwierdzających posiadanie formalnych kwalifikacji do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty przez obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, uwzględniając w szczególności nazwy dyplomów, świadectw i innych dokumentów oraz oznaczenie podmiotów wydających te dokumenty. 4. Za równoważne z dyplomem, świadectwem lub innym dokumen-tem potwierdzającym posiadanie formalnych kwalifikacji, upraw-
niającym do wykonywania w Rzeczypospolitej Polskiej zawodu farmaceuty, o którym mowa w ust. 3, uważa się dyplomy, świa-dectwa lub inne dokumenty wydane przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, jeżeli kształcenie zostało rozpoczęte przed dniem:
1) 1 października 1987 r. w Królestwie Belgii, Królestwie Da-nii, Republice Federalnej Niemiec, Republice Greckiej, Kró-lestwie Hiszpanii, Republice Francuskiej, Republice Irlandii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Republice Portugalii i Królestwie Niderlandów;
2) 11 marca 1990 r. w byłym Związku Socjalistycznych Repu-blik Radzieckich w przypadku Republiki Litewskiej;
3) 3 października 1990 r. w byłej Niemieckiej Republice Demo-kratycznej;
4) 25 czerwca 1991 r. w byłej Jugosławii w przypadku Republi-ki Słowenii;
5) 20 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Re-publik Radzieckich w przypadku Republiki Estońskiej;
6) 21 sierpnia 1991 r. w byłym Związku Socjalistycznych Re-publik Radzieckich w przypadku Republiki Łotewskiej;
7) 1 stycznia 1993 r. w byłej Czechosłowacji;
8) 1 listopada 1993 r. w Republice Włoskiej;
9) 1 stycznia 1994 r. w Republice Austrii, Republice Finlandii, Królestwie Szwecji, Królestwie Norwegii i Republice Islan-dii;
10) 1 maja 1995 r. w Księstwie Liechtensteinu;
11) 1 czerwca 2002 r. w Konfederacji Szwajcarskiej;
12) 1 maja 2004 r. w Republice Czeskiej, Republice Słowackiej, Republice Słowenii, Republice Litewskiej, Republice Łotew-skiej, Republice Estońskiej, Republice Węgierskiej, Republi-ce Malty lub Republice Cypryjskiej
- oraz do dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu dołączone zostało zaświadczenie wydane przez odpowiednie władze lub organizacje państwa członkowskiego Unii Europejskiej po-twierdzające, że osoba posługująca się tymi dokumentami, wy-konywała zawód farmaceuty przez okres co najmniej trzech ko-lejnych lat z pięciu lat bezpośrednio poprzedzających wydanie zaświadczenia. 5. W przypadku farmaceuty będącego obywatelem państwa człon-kowskiego Unii Europejskiej, którego dyplom, świadectwo lub inne dokumenty potwierdzające posiadanie formalnych kwalifi-kacji do wykonywania zawodu farmaceuty nie odpowiadają do-kumentom, o których mowa w przepisach wydanych na podsta-wie ust. 3, kwalifikacje są uznawane po przedstawieniu zaświad-
czenia wydanego przez odpowiednie władze lub organizacje pań-stwa członkowskiego Unii Europejskiej, stwierdzającego, że kwa-lifikacje zostały uzyskane po odbyciu kształcenia zgodnego z przepisami prawa Unii Europejskiej. 6. Naczelna Rada Aptekarska, rozpatrując wniosek o przyznanie prawa wykonywania zawodu obywatelowi państwa członkow-skiego Unii Europejskiej bierze po uwagę:
1) dyplomy, świadectwa lub inne dokumenty poświadczające formalne kwalifikacje do wykonywania zawodu farmaceuty uzyskane w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej;
2) odbyte kształcenie oraz doświadczenie zawodowe porównu-jąc je z kwalifikacjami wymaganymi do wykonywania zawo-du farmaceuty w Rzeczypospolitej Polskiej.”;
4) art. 4 otrzymuje brzmienie: „Art. 4. Prawo wykonywania zawodu farmaceuty stwierdza okręgowa rada aptekarska właściwa ze względu na miejsce wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do obywatela polskiego, który:
1) spełnia wymagania określone w art. 2b ust. 1;
2) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu potwierdzony orzeczeniem lekarskim;
3) posiada pełną zdolność do czynności prawnych.”;
5) uchyla się art. 4a;
6) art. 4b- 4e otrzymują brzmienie: „Art. 4b. 1. Prawo wykonywania zawodu farmaceuty w odniesieniu do obywa-tela państwa członkowskiego Unii Europejskiej stwierdza Na-czelna Rada Aptekarska, jeżeli osoba ta:
1) posiada dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdza-jący posiadanie formalnych kwalifikacji uprawniających do wykonywania zawodu farmaceuty, wydany przez państwo członkowskie Unii Europejskiej;
2) spełnia wymagania określone w art. 4 pkt 2 i 3;
3) złoży oświadczenie, że posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonywania zawodu farmaceuty. 2. W przypadku uzasadnionych wątpliwości dotyczących autentycz-ności dyplomów, świadectw lub innych dokumentów potwierdza-jących posiadanie formalnych kwalifikacji do wykonywania za-wodu farmaceuty, wydanych przez odpowiednie władze lub orga-nizacje państwa członkowskiego Unii Europejskiej, lub dokumen-tów, o których mowa w art. 2b ust. 4 i 5, Naczelna Rada Aptekar-ska zwraca się do odpowiednich władz lub organizacji tego pań-stwa, o potwierdzenie ich autentyczności.
Verweist auf
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 1a
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 2b
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 4a
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 4b
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 4e
Zitiert von
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 1
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 2
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 3
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 4c
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 4e
- Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zawodac Art. 6